Uzasadnienie
Pismem z 21 maja 2020 r. S.S.A. z siedzibą w O., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu, podnosząc, iż organ ten nie przekazał do Sądu akt sprawy wraz ze skargą z 31 marca 2020 r. i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 26 czerwca 2020 r. wezwano skarżącą do nadesłania jednego odpisu wniosku w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Wezwanie doręczono 7 lipca 2020 r. pełnomocnikowi skarżącej, zatem termin do jego wykonania upłynął 14 lipca 2020 r. W zakreślonym terminie brak formalny wniosku nie został uzupełniony. Natomiast 16 lipca 2020 r. wpłynęło do Sądu pismo cofające wniosek o wymierzenie grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Wobec powyższego skarżącą wezwano do nadesłania jednego odpisu wniosku celem jego doręczenia organowi. W zakreślonym terminie odpis nie został nadesłany.
Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Jednocześnie Sąd nie mógł uwzględnić wniosku skarżącej o cofnięcie wniosku, albowiem tylko skutecznie wniesiony wniosek – a zatem taki, którego braki formalne zostały uzupełnione – można cofnąć.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.