Uzasadnienie
K.K. (dalej: "skarżąca"), pismem z 9 grudnia 2022 r., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej: "Organ") grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie do Sądu skargi z 12 czerwca 2022 r., wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, dot. wydania (przeniesienia) pozwolenia na prowadzenie prac konserwatorskich przy zabytku ([...]) zgodnie z zatwierdzonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2013 r. przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków we W. Delegatura w J. Programem prac renowacyjnych i konserwatorskich.
W odpowiedzi na wniosek, Organ wskazał, że nieprzekazanie skargi do Sądu było spowodowane omyłkowym załączeniem tej skargi do innej sprawy prowadzonej z wniosku K.K., w innym wydziale Departamentu Ochrony Zabytków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jednocześnie Organ wniósł o wymierzenie grzywny w wysokości do 500 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny.
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny, które za tym stały. Okoliczności te powinny natomiast zostać wzięte pod uwagę przez sąd przy wymierzaniu grzywny, gdyż zasadniczo wpływać będą na jej wysokość.
Zgodnie z przytoczonymi na wstępie przepisami obowiązkiem Organu było zatem przekazanie skargi, wniesionej pismem z 12 czerwca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni. Z potwierdzenia (załączonego do przedmiotowego wniosku o wymierzenie organowi grzywny) wynika, że została ona wysłana do Organu 27 czerwca 2022 r. Skarga została przekazana do Sądu przez organ 24 maja 2023 r.
W tym stanie sprawy, Sąd był zobligowany do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywna ta ma bowiem charakter mieszany - dyscyplinująco-represyjny, co oznacza, że sąd wymierza ją w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., nawet gdy podmiot zobowiązany dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Ustalając wysokość nałożonej grzywny, Sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy oraz fakt, że skarga ta wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi została przez organ przekazana do Sądu dopiero 24 maja 2023 r. Z tych powodów za adekwatną Sąd uznał grzywnę w wysokości 2500 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. oraz art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
# 2