Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 marca 2023 r. B. D. i A. D. reprezentowani przez pełnomocnika adwokata M. M. wnieśli o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczego w Warszawie grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi na decyzję Samorządowemu Kolegium Odwoławczego w Warszawie znak: KOC/617/Ar/22.
W uzasadnieniu pełnomocnik skarżących wskazał, że B. i A. D. wnieśli – pismem z dnia 26 lipca 2022 r. – skargę na decyzję tegoż organu z dnia 22 czerwca 2022 r. (znak sprawy: KOC/617/Ar/22) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Mimo upływu kilku miesięcy organ nie przekazał skargi Sądowi.
Pełnomocnik wskazał, że o nieprzekazaniu skargi dowiedział się dopiero w dniu 28 lutego 2023 r. przeglądając akta w Sądzie w bliźniaczej sprawie pod sygn. akt: VII SA/Wa 1802/22, gdzie znajduje się m.in. pismo organu z dnia 12 września 2022 r., kierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie pod sygn. akt: VII KO/Wa 154/22, w którym znajduje się informacja o nieprzekazaniu skargi B. i A. D. Pełnomocnik skarżących wskazał, że nic nie wie o rzekomej pomyłce w korespondencji i taka sytuacja nie była mu sygnalizowana przez organ ani z nim wyjaśniana.
Jednocześnie wskazał, że z pisma organu wynika, że korespondencja ze skargą do niego dotarła i nadano jej numer. Podkreślił, że skarga została również opłacona, a w tytule przelewu wskazano jakiej sprawy dotyczy. Podniósł, że organ wniósł odpowiedź na skargę, w której ustosunkował się do jej treści. Pełnomocnik skarżących wyraził opinię, że trudno wyobrazić sobie sytuację, aby organ odniósł się merytorycznie do skargi, której rzekomo nie otrzymał. Potwierdza to, że skarga dotarła do organu i nie została przekazana do Sądu.
Brak przekazania skargi przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uniemożliwia wyznaczenie posiedzenia i rozpoznanie sprawy. Wskazał, że z tych względów wymierzenie organowi grzywny w wysokości 100 zł jest uzasadnione.
Dodał, że przed Sądem rozpoznana była sprawa ze skargi innego uczestnika (O. Sp. z o.o. w W.) na zaskarżoną decyzję pod sygn. akt VII SA/Wa 1802/22. Pod tą sygnaturą znajduje się również odpowiedź organu na skargę B. i A. D. w tej sprawie. Stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dysponuje dokumentami pozwalającymi na ustalenie całego stanu faktycznego i prawnego sprawy. Skarżący wnieśli w związku z powyższym o rozpoznanie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie odpisu przesłanego przez nich w załączeniu.
Organ w piśmie z dnia 4 kwietnia 2023 r. wyjaśnił, że pełnomocnik B. D. i A. D. dwukrotnie wysłał do Kolegium skargę ww. skarżących na decyzję Kolegium nr KOC/616/Ar/22 (prezentaty z dwoma różnymi znakami pisma wpływającego - P/20846/22 i P/20844/22). Skarga zarejestrowana pod numerem P/204846/22 została wysłana listem poleconym nr (00)359007731488469 486, natomiast skarga zarejestrowana w Kolegium pod nr P/20844/22 została wysłana listem poleconym nr (00)359007731488469455 - obie te skargi dotyczyły decyzji Kolegium nr KOC/616/Ar/22 z dnia 22 czerwca 2022 r. Kolegium w piśmie z dnia 12 września 2022 r. wyjaśniło, że omyłkowo potraktowało pismo zarejestrowane pod numerem P/20846/22 jako skargę na decyzję Kolegium nr KOC/617/Ar/22, podczas gdy w istocie była to kolejna skarga państwa Daneckich na decyzję KOC/616/Ar/22. Do Kolegium nie wpłynęła inna skarga państwa B. D. i A. D. na decyzję Kolegium nr KOC/617/Ar/22.
Odpowiedzi na skargę B. D. i A. D. Kolegium udzieliło w dniu 23 sierpnia 2022 r., która wraz ze skargą, aktami organu I instancji i aktami Kolegium wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 1 września 2022 r. Kolegium przekazało w załączeniu kopię skargi na decyzję Kolegium nr KOC/616/Ar/22, która została omyłkowo zarejestrowana pod numerem KOC/617/Ar/22 i opatrzona numerem pisma P/20846/22 oraz notatkę służbową pracownika SKO w Warszawie z dnia 13 września 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), zwanej dalej p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zaznaczyć należy, że postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków, wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a., wszczęte na wniosek skarżącego na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania Sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. W postępowaniu tym Sąd nie dokonuje zatem kontroli działalności administracji publicznej oraz nie rozstrzyga o zasadności skargi. Termin, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. jest terminem instrukcyjnym.
Zatem samo jego uchybienie nie pociąga za sobą negatywnych skutków dla organu administracji publicznej, którego działalność zaskarżono. Wymierzenie zaś grzywny za niedochowanie przez organ administracji wymogów wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a., jest jedynie środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ administracji ciążącego na nim obowiązku procesowego. W doktrynie podkreśla się, że wskazany środek stanowi gwarancję procesową nadania biegu sprawie. Ma on skutecznie przeciwdziałać "przetrzymywaniu" skarg przez administrację (J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, str. 108).
Należy również podkreślić, że użyty w art. 55 § 1 p.p.s.a. zwrot "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny" oznacza, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i możliwość ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Wymierzenie grzywny ma zatem charakter fakultatywny, co wymaga w głównej mierze dokładnego zbadania okoliczności sprawy (postanowienia NSA: z 15 października 2013 r., sygn. akt I OZ 891/13, z 13 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1477/16, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Rozpoznając złożony wniosek o wymierzenie organowi grzywny Sąd uznał, że w sprawie funkcja dyscyplinująca grzywny nie znajduje podstaw, gdyż w sprawie nie można jednoznacznie potwierdzić, że skarżący faktycznie złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie znak: KOC/617/Ar/22.
Kontrola numerów nadanych przez organ pismom wpływającym do SKO w Warszawie potwierdziła stanowisko organu w tej sprawie. Sąd uznał, że skarżący omyłkowo złożyli dwukrotnie skargę na "równoległą" decyzję o znaku KOC/616/Ar/22, natomiast nie złożyli skargi na decyzję KOC/617/Ar/22. Z akt organu wynika, że do organu wpłynęły w dniu 2 sierpnia 2022 r. dwie skargi na decyzję KOC/616/Ar/22, które otrzymały numery (znak pisma) P/20844/22 i P/20846/22, przy czym drugie z pism omyłkowo zakwalifikowano jako skargę na decyzję KOC/617/Ar/22. Należy również zauważyć, że ta okoliczność uzasadnia omyłkowe wskazanie w odpowiedzi na skargę - pismo z 23 sierpnia 2022 r., jako skarżących decyzję KOC/617/Ar/22 również B. D. i A. D. Organ pomyłkę tę zauważył w dniu 7 września 2022 r. po wezwaniu go przez Sąd do nadesłania skargi B. D. i A. D. na decyzję nr KOC/617/Ar/22. Powyższe potwierdza notatka służbowa z 13 września 2022 r. Okoliczności te zostały nadto wyjaśnione przez organ w piśmie z 4 kwietnia 2023 r. Jednocześnie wskazać należy, że organ w równolegle rozpoznawanej sprawie ze skargi innego podmiotu, ale reprezentowanego przez tego samego pełnomocnika, na tę samą decyzję – znak KOC/616/Ar/22 – dopełnił swoich obowiązków i przekazał skargę wraz z aktami administracyjnymi.
Omówionych ustaleń nie podważają argumenty powołane we wniosku o wymierzenie grzywny. W szczególności nie może stanowić dowodu nadania skargi na decyzję KOC/617/Ar/22 kopia dowodu nadania listu poleconego w dniu 27 lipca 2022 r., w sytuacji gdy pełnomocnik skarżących w tym samym dniu złożył trzy inne skargi, w tym jedną na tę samą decyzję, tyle że w imieniu innego podmiotu.
W ocenie Sądu, zarzuty skarżącego wobec organu wniesione we wniosku nie stanowią wystarczających okoliczności do zastosowania środka, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.