Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek T. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż T. S. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2587,23 zł. Jest właścicielem mieszkania o pow. 100 m2 oraz w 1/3 nieruchomości rolnej o pow. 1 ha. Wskazał, że jest osobą w wieku 81 lat, wymaga stałego i ciągłego leczenia z uwagi na posiadanie jednej nerki zmuszony jest do stałych dializ (co drugi dzień). Jest w znacznym stopniu zniedołężniały, ma orzeczenie o niepełnosprawności z zaleceniem stałej opieki. Żona cierpi na migotanie przedsionków serca, nadciśnienie, osteoporozę. Wymaga rehabilitacji. Stwierdzono u żony wnioskodawcy oponiaka. Zaznaczył, że muszą korzystać z pomocy córek.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawczyni wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Wnioskodawca wraz z żoną utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2587,23 zł. Są osobami wymagającymi stałego i ciągłego leczenia. Wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną z zaleceniem stałej opieki. Z uwagi na trudną sytuację materialną muszą korzystać z pomocy córek. Okoliczności te świadczą, że wniosek jest zasadny, gdyż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.