Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek S. T. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż S. T. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawca utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości około 1500 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 61 m2, nieruchomość – dom drewniany przekazany przez rodziców wnioskodawcy, w którym zamieszkują rodzice oraz 2,91 ha lasu nie przynoszącego dochodów. Wnioskodawca podał, że posiada 17 letni samochód osobowy, pozostający we współwłasności z ojcem. Jest inwalidą pierwszej grupy. Zaznaczył, że ostatnie wydatki przedstawiały się następująco: opłaty za mieszkanie 878 zł, opłata telewizyjna 38 zł., telefon 30 zł., butla z gazem 50 zł., ubezpieczenie 62 zł., leki 500 zł., energia elektryczna 72 zł., ubezpieczenie 62 zł. Wnioskodawca dodał, że żyje na debecie i jest zmuszony do zapożyczania się.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową S. T. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca jest inwalidą utrzymującym się jedynie z renty. Dochód strony jest obciążony dodatkowymi wydatkami chociażby na leki. Podkreślić również należy, że przy ocenie czy sytuacja materialna strony kwalifikuje ją do przyznania prawa pomocy uwzględnia się nie tylko wysokość uzyskiwanych dochodów, ale również stan majątkowy strony. W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych i pełnomocnika w sprawie.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.