Uzasadnienie
Z. B. za pośrednictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, wypełniony na formularzu PPF w sprawie skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 11 kwietnia 2018r. sygn. akt II OSK 1362/16.
Należy wskazać w tym miejscu, że wspomnianym wyrokiem NSA oddalił skargę kasacyjną Z. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2016r. sygn. akt VII SA/Wa 831/15 w sprawie ze skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że obecnie złożony wniosek dotyczy wznowienia postępowania w sprawie, w której skarżącemu przyznano uprzednio prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowieniem z dnia 28 września 2015r. sygn. akt VII SA/Wa 831/15 zwolniono bowiem skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata, a orzeczenie to stało się prawomocne i dotąd zachowało swą moc. Prawo pomocy w takim zakresie przyznane stronie w sprawie ze skargi, obejmuje również postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie (tak uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II GPS 2/10, LEX nr 668584).
Z tego powodu ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy był w rozpatrywanej sprawie zbędny i nie może być rozpoznany. Zgodnie z kolei z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a w takim przypadku postępowanie w sprawie prawa pomocy umarza się i dlatego na podstawie tego przepisu, w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.