Uzasadnienie
W dniu 17 grudnia 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek P. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Wnioskodawca w formularzu PPF wskazał, że przebywa w Areszcie Śledczym [...] w W. Podał, że fakt pozbawienia wolności uniemożliwia mu podjęcie pracy zarobkowej, a jednostka penitencjarna w której przebywa nie potrafi zaoferować pracy za wynagrodzeniem. Dodał, że żona z uwagi na trudną sytuację materialną misi korzystać z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej w W., z którego otrzymuje 700 zł. zasiłku. Żona opiekuje się dwójką małoletnich dzieci. Wnioskodawca wskazał, że nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową P. B. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Strona przebywa w areszcie śledczym, rodzina wnioskodawcy przebywająca na wolności nie posiada majątku, ani dochodów z których mogłaby uiścić koszty sądowe w sprawie i opłacić pełnomocnika. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.