Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt VII SO/Wa 54/12

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska
Rozpoznanie
w dniu 7 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy z wniosku J.J. w przedmiocie: wymierzenia grzywny Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić wniosek J.J. o wymierzenie grzywny Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 16 lutego 2012 r. J. J. wniósł o wymierzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie grzywny Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu za naruszenie art. 417² Kodeksu cywilnego.

Pismem z dnia 6 marca 2012 r. J. J. wskazał, że podstawą wniosku o wymierzenie grzywny jest art. 287 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270).

Postanowieniem z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt III SO/Kr 6/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi właściwemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje

Wniosek J. J. o wymierzenie grzywny Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu podlega odrzuceniu.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", przewiduje następujące przypadki, gdy sąd administracyjny wymierza grzywnę organowi na wniosek strony skarżącej:

Art.

55. § 1. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Art. 112. W razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu podjętego w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Przepisy art. 55 § 1 i 3 stosuje się.

Art. 149. § 1. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. § 2. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Art. 154. § 1. W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Żaden z powyższych przypadków nie zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżący domaga się bowiem wymierzenia grzywny Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu za naruszenie art. 417² Kodeksu cywilnego, a jako podstawę prawną swojego wniosku podaje art. 287 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku gdy sąd w orzeczeniu: 1) uchyli zaskarżoną decyzję, a organ rozpatrując sprawę ponownie umorzy postępowanie, 2) stwierdzi nieważność aktu albo ustali przeszkodę prawną uniemożliwiającą stwierdzenie nieważności aktu, stronie, która poniosła szkodę, służy odszkodowanie od organu, który wydał decyzję.

Sąd zwraca uwagę, iż art. 287 p.p.s.a. określa sytuacje, w których strona może dochodzić odszkodowania na podstawie art. 417-417² Kodeksu cywilnego, ale właściwym do orzekania o odszkodowaniu jest sąd powszechny, a nie administracyjny. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 18 listopada 2011r., sygn. akt II FZ 674/11 w myśl, którego przepis ten reguluje tryb dochodzenia roszczeń odszkodowawczych i nie mógł być zastosowany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny (...), gdyż, pomimo, że ustawa regulująca postępowanie przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi zawiera w powołanym przepisie podstawę prawną roszczeń odszkodowawczych, to jednak nie przyznaje sądom administracyjnym kompetencji do rozpoznawania spraw cywilnych o takie roszczenia."

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny za naruszenie art. 417² Kodeksu cywilnego, będący przedmiotem niniejszej sprawy, nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a w związku z tym odrzucił go na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 7 marca 2013 r., dokument z 10 stycznia 2013 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.