Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek J. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. P. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką. Wnioskodawca wskazał, że utrzymuje się z renty i zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 573 zł. Matka wnioskodawcy otrzymuje emeryturę w wysokości 960 zł. Wnioskodawca mieszka w mieszkaniu o pow. 46,78 m2. Dodał, że jest osobą praktycznie niewidomą (jaskra). Matka wnioskodawcy jest osobą głuchą. Wydatki miesięczne jakie wskazał to mieszkanie 200 zł., gaz 50 zł., prąd 60 zł., telefon, 80 zł., leki 500 zł., zobowiązania PKO 150 zł. Nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
W sprawie zważono, co następuje.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca jest osobą utrzymującym się jedynie z renty i zasiłku pielęgnacyjnego. Wnioskodawca jest osobą chorą na jaskrę i z tego względu niedowidzącą. prowadzi gospodarstwo domowe z matką, która również jest osobą chorą. Dochód strony jest obciążony dodatkowymi wydatkami chociażby na leki. W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych i pełnomocnika w sprawie.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.