Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 14 stycznia 2011 r. (data wpływu do Sądu) T. B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. za nieprzekazanie skargi z dnia [...] października 2009 r. na bezczynność organu w sprawie "przywrócenia jezdni ul. [...] w P. do stanu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa".
Z informacji sądowych wynika, że organ przesłał do Sądu skargę skarżącej z dnia 1 października 2009 r. Wpłynęła ona do Sądu w dniu 24 listopada 2009 r. Została ona dołączona do sprawy VII SAB/Wa 81/09, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpatrzeniu sprawy ze skargi T. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w wyroku z dnia 29 września 2009 r. zobowiązał organ do wydania aktu w następstwie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w terminie 30 dni od dnia doręczenia przez Sąd akt administracyjnych w sprawie z odpisem prawomocnego wyroku.
Powyższe orzeczenie stało się prawomocne od dnia 21 listopada 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
Wyjaśnić należy, że postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków, wynikających z art. 54 § 2 powołanej ustawy, wszczęte na wniosek skarżącego na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy, jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi w sprawie sądowoadministracyjnej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W postępowaniu tym sąd nie dokonuje zatem kontroli działalności administracji publicznej oraz nie rozstrzyga o zasadności skargi strony.
Wskazać należy, że termin, o którym mowa we wskazanym art. 54 § 2 jest terminem o charakterze instrukcyjnym. Zatem samo uchybienie temu terminowi nie pociąga za sobą negatywnych skutków dla organu administracji publicznej, którego działalność zaskarżono. Wymierzenie zaś grzywny za nieprzekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi jest jedynie środkiem dyscyplinującym i kompensującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego.
Zawarte w powołanym przepisie art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie " w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych art. 54 § 2 powołanej ustawy, w terminie przewidzianym w tym przepisie.
Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie organ nie dochował terminu wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a bowiem przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 6 października 2009 r. natomiast organ wysłał ją do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 20 listopada 2009 r. Skarga ta została dołączona do sprawy o sygn. akt VII SAB/Wa 81/09.
Mając jednakże na uwadze fakt, iż organ w całości wypełnił obowiązki określone w art. 54 § 2 zaś, jak wskazano powyżej, celem instytucji wymierzenia organowi grzywny jest zdyscyplinowanie go do jak najszybszego przekazania sprawy do sądu administracyjnego, Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do jej wymierzenia.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.