Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 marca 2012 r. K. R. złożyła wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie do Sądu w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę.
Wniosek strona złożyła w oparciu o przepisy art. 54 i 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a
W uzasadnieniu wniosku K. R. wskazała, że złożyła skargę z dnia 3 stycznia 2012 r. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie wydania decyzji w tej sprawie.
Poinformowała, że skarga ta została przesłana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. akt VII KO/Wa 4/12 do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Skarżąca podniosła, że od tego czasu organ nie załatwił sprawy, nie wydał żadnej decyzji w sprawie, ani też organ nie przekazał skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie.
Z informacji sądowych wynika, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przesłaną skargę z dnia 3 stycznia 2011 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. akt VII KO/Wa 4/12 odebrał w dniu 23 stycznia 2012 r.
W dniu 3 lutego 2012 r. (data stempla pocztowego) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przesłał do Sądu skargę K. R. z dnia 3 stycznia 2011 r. w przedmiocie skargi na bezczynność organu administracji polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia 19 sierpnia 2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 20 listopada 2004 r. sygn. akt 1473/2004 w sprawie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników i obowiązku płacenia składek rolniczych.
Powyższa sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt VII SAB/Wa 17/12. Postanowieniem Sądu 11 kwietnia 2012 r. skarga K. R. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi została odrzucona, z uwagi na jej niedopuszczalność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści § 2 tego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono przekazuje do sądu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi.
Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a ustawy w razie niezastosowania się organu do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Podkreślić należy, że wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ wskazanego wyżej obowiązku.
W niniejszej sprawie, nie zachodzą przesłanki do wymierzenia Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywny, skoro wypełnił ciążący na nim obowiązek przekazania do Sądu skargi i odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy.
W związku z powyższym, należy uznać, że Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi swoim działaniem uczynił zadość wymaganiom przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. Tym samym w ocenie Sądu w stanie faktycznym niniejszej sprawy brak jest przesłanki z art. 55 § 1 p.p.s.a do wymierzenia grzywny.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.