Uzasadnienie
W dniu 19 marca 2010 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. D. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1327,15 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie lokatorsko – własnościowe o pow. 20,10 m2. Wnioskodawca w piśmie z dnia 26 lutego 2010 r. dodał, że miesięczne opłaty kształtują się na poziomie – czynsz i woda - 200 zł., światło - 50 zł. gaz 40 zł., telefon - 30 zł., lekarstwa - 100 zł., spłata pożyczki na leczenie - 250 zł. Na żywność i środki czystości pozostaje 645 zł.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. D. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Dochodem w rodzinie wnioskodawcy jest emerytura, która wynosi 1327,15 zł. Dochód wnioskodawcy jest obciążony wydatkami na leki i spłatę pożyczki zaciągniętej na leczenie. Strona nie posiada oszczędności. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).