Uzasadnienie
Postanowieniem z 16 marca 2021 r., sygn. akt VII SPP/Wa 510/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 7 lutego 2020 r., sygn. akt VII SPP/Wa 510/19, którym odmówiono Z. B. (dalej: "skarżący") zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2019 r., sygn. akt VII SPP/Wa 209/19, odmawiającego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych.
Następnie pismem z 30 kwietnia 2021 r. A. B. i Z. B. wnieśli o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu podważyli ustalenia Sądu zaprezentowane w kwestionowanym rozstrzygnięciu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w przypadkach przewidzianych w dziale VII ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Oznacza to, że dopuszczalne jest wznowienie postępowania zakończonego zarówno prawomocnym wyrokiem, jak i postanowieniem. W komentowanym przepisie chodzi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem zarówno wojewódzkiego sądu administracyjnego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2019, art. 270).
Jednocześnie przyjmuje się, że art. 270 p.p.s.a. nie obejmuje możliwości wznowienia postępowania incydentalnego - wpadkowego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Nie jest możliwe w konsekwencji wznowienie postępowania w stosunku do orzeczenia rozstrzygającego kwestię wpadkową (por. postanowienie NSA z 23 października 2018 r., I OZ 942/18, LEX nr 2578494).
W tym miejscu należy podkreślić, że rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy nie jest wydawane w postępowaniu samodzielnym i odrębnym, ale w postępowaniu inicjowanym skargą do sądu administracyjnego. Nie rozstrzyga ono zatem i nie kończy żadnego postępowania sądowego, z tego względu nie może być przedmiotem skargi o wznowienie. Zasadę tę należy przenieść także na płaszczyznę postępowania ze skargi o wznowienie. Jeżeli nie jest dopuszczalne wznowienie postępowania w odniesieniu do postanowienia wydanego w przedmiocie prawa pomocy, to przedmiotem skargi o wznowienie postępowania nie może być także postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania w stosunku do postanowienia w przedmiocie prawa pomocy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy Sąd stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem odmawiającym przyznania prawa pomocy nie jest dopuszczalna, stąd też należy ją odrzucić.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 270 i art. 276 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.