Uzasadnienie
Pismem z 3 listopada 2015 r. W. K. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2015 r. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Powołując treść przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), pełnomocnik skarżącego stwierdził, że z uwagi na kwotę zobowiązania podatkowego, o której mowa w zaskarżonej decyzji ([...] zł) wniosek o jej wstrzymanie zasługuje na uwzględnienie. Powołał się na trudną sytuację finansową skarżącego. Dodał, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, która jest jedynym żywicielem rodziny. Wydatki na żywność, leki i media wyczerpują wszelkie uzyskiwane przychody, w związku z czym skarżący nie posiada żadnych oszczędności. Wskazał na zwiększone koszty utrzymania córki związane z jej chorobą (leki dojazdy do W.).
Skarżący posiada jedynie udział (2/6) w domu jednorodzinnym, w którym zamieszkuje jego matka (osoba w podeszłym wieku). Oznacza to, że przyszła egzekucja mogłaby być prowadzona właśnie z ww. majątku, czyli de facto doprowadziłaby do pozbawienia matki miejsca zamieszkania. Poza tym doświadczenie życiowe wskazuje, że cena uzyskana za udział nieruchomość w wyniku licytacji komorniczej byłaby zaniżona aniżeli realna wartość tego udziału. Zatem ewentualny późniejszy zwrot wyegzekwowanej w tym trybie kwoty zobowiązania podatkowego nie przywróciłoby rzeczy do stanu poprzedniego, co w ocenie pełnomocnika skarżącego wypełnia wskazaną w ww. art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłankę trudnego do odwrócenia skutku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Dokonując analizy wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie nie wystąpiły podstawy do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej, o której mowa w powołanych wyżej przepisach p.p.s.a. Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił bowiem wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji. Przedstawił jedynie swoje obawy. Sam fakt prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie przesądza zaś o wystąpieniu przesłanek do udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczność zapłaty zaległego podatku oraz związane z tym uszczuplenie majątku jest bowiem zwykłym następstwem takiej decyzji. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło.
Poza tym, zdaniem Sądu skarżący nie wykazał, że grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, jak również, że do odwrócenia skutku realizacji tej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Za takim wnioskiem przemawia zaś fakt, że skarżący nie załączył żadnych dowodów potwierdzających zasadność podnoszonej argumentacji. Natomiast Sąd dokonując analizy akt sprawy zauważył, że skarżący nie tylko w ramach tego postępowania nie przedstawił swojej aktualnej sytuacji rodzinnej, majątkowej i finansowej. Od tego obowiązku uchylił się także bowiem na etapie zainicjowanego jego wnioskiem postępowania o przyznanie prawa pomocy w realiach niniejszej sprawy, o czym świadczy brak odpowiedzi na wezwanie tutejszego Sądu, wystosowane w trybie art. 255 p.p.s.a. Tym samym brak jest dowodów potwierdzających zasadność podnoszonej przez niego argumentacji, w tym podstaw do wniosku, że w jego przypadku wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne.
Do akt sprawy skarżący załączył jedynie zaświadczenie z właściwego urzędu pracy o posiadaniu przez niego statusu osoby bezrobotnej od [...] lipca 2014 r. oraz zaświadczenie żony o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia.
Na marginesie wskazać także należy, że z analizy zaskarżonej decyzji wynika, że skarżący w 2014 r. uzyskał przychód ze stosunku pracy w wysokości [...] zł. Choć okoliczność ta sama w sobie nie stanowi negatywnej przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji, to jednak w sprawie brak jest innych dowodów przemawiających za uwzględnieniem wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wykazał zatem, że w sprawie wystąpiły okoliczności uzasadniające wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej, o której mowa w powołanym wyżej przepisie.
Dodać przy tym należy, że Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, gdyż przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania skarżącego o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.
Sąd wyjaśnia również, że w świetle art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.