Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w W., po rozpatrzeniu odwołania K. J., działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks Postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako Kpa) orzekł o uchyleniu w całości decyzji z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu swojej decyzji organ wskazał, że organ I instancji, wbrew art. 77 i art. 80 Kpa nie ustalił w wyczerpujący sposób stanu faktycznego sprawy i nie wyjaśnił należycie wszystkich nieścisłości w sprawie dotyczących kilku działek rolnych wskazanych przez K. J. we wniosku o przyznanie płatności. W związku z powyższym zachodzi konieczność przeprowadzenia ponownie postępowania wyjaśniającego i ponownego ustalenia uprawnienia odwołującego się do płatności rolnych oraz areału użytków rolnych kwalifikującego się do tych płatności. Powyższego należy dokonać przy użyciu wszelkich środków przewidzianych prawem, w tym także kontroli powierzchniowej gospodarstwa rolnika. Przekracza to zakres przewidziany art. 136 i art. 139 Kpa, dlatego też zasadne jest przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi K. J.. Skarżący wskazał, że jego skarga dotyczy wskazanych przez organ niezgodności powierzchni działek rolnych o symbolach A i J. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie, zauważając dodatkowo, że zarzuty skarżącego dotyczą faktycznie decyzji organu I instancji, brak jest natomiast w skardze zarzutów formalnych przeciwko rozstrzygnięciu organu odwoławczego.
Na rozprawie w dniu 2 marca 2011 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a."), strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, nie wystąpiły przesłanki do uznania, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Należało zatem uznać, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w I postanowienia. Orzeczenie w pkt II oparto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.