Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2009r. skarżąca złożyła skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2008r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – B. z dnia [...] grudnia 2007r., w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych i podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień, czerwiec, lipiec i październik 2004 roku.
Wystąpiła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż realizacja zobowiązań wynikających z zaskarżonej decyzji spowoduje, że zostanie pozbawiona jakichkolwiek środków finansowych, co uniemożliwi zaspokajanie podstawowych potrzeb bytowych. Skarżąca oświadczyła, że od dnia [...] lipca 2007r. ma ustalone prawo do emerytury z zabezpieczenia społecznego. Świadczenie to otrzymuje w wysokości [...] złotych (netto) miesięcznie. Na jej utrzymaniu pozostaje córka, która obecnie jest uczennicą liceum ogólnokształcącego. Na utrzymanie córki otrzymuje od byłego męża G. B. alimenty w kwocie [...] złotych miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu spoczywa przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ogólne stwierdzenie, że wykonanie zobowiązań wynikających z zaskarżonej decyzji pozbawi ją środków niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych, bez wskazania konkretnych, szczegółowych zagrożeń związanych z wykonaniem zaskarżonej decyzji nie może skutkować wstrzymaniem jej wykonania. Oświadczenie skarżącej w tym zakresie należy uznać za nieprzekonywujące tym bardziej, że posiada ona stały miesięczny dochód (emerytura), a ewentualne wdrożenie przez organ skarbowy egzekucji należności określonych zaskarżoną decyzją skutkować może potrąceniem emerytury skarżącej tylko w części.
Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. W realiach niniejszej sprawy brak jest wystarczających podstaw do kontynuowania postępowania w niniejszej, incydentalnej sprawie.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.