Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 stycznia 2013 r. Wójt Gminy [...] (dalej: "skarżący") wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "organ odwoławczy") z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] orzekającą o uchyleniu wydanej w dniu [...] października 2012 r. przez Wójta Gminy [...] (jako organ I instancji) decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej i umorzeniu postępowania organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, wskazując iż organ I instancji nie miał podstaw do wydania decyzji odmawiającej udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a"), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.
W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi nie może być organ, który orzekał w sprawie jako organ I instancji (postanowienie NSA w Warszawie z 12 lipca 2002 r., sygn. akt III SA 393/01, postanowienie NSA w Gdańsku z 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00). Nie ma on bowiem interesu prawnego w rozumieniu ww. przepisu. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienie strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Podsumowując stwierdzić należy, iż Wójt Gminy [...], jako organ administracji, który w pierwszej instancji wydał decyzję odmowie udostępnienia informacji publicznej poprzez wydanie kserokopii kart wynagrodzeń wójta, sekretarza, skarbnika, kierowników jednostek organizacyjnych gminy oraz osób wydających decyzje administracyjne w imieniu wójta z zastrzeżeniem usunięcia danych osobowych oprócz imienia, nazwiska i stanowiska służbowego, nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Legitymację tę posiada bowiem odwołujący się i to jego interesu prawnego dotyczy toczące się postępowanie.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.