Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi K. D. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku podał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z wynagrodzenia w wysokości [...] zł. Oświadczył, że poza zwykłymi kosztami utrzymania ponosi wydatki związane z dojazdem do pracy w [...] (ok. [...]zł) i w miarę możliwości pomaga rodzinie córki. Jako posiadany majątek wymienił dwa mieszkania [...] m² i [...] m², przy czym jedno z nich zamieszkuje córka. W części wniosku obejmującej zasoby pieniężne podał, że posiada akcje pracownicze [...] o wartości [...] zł.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analiza ujawnionej we wniosku o prawo pomocy sytuacji finansowej skarżącego dokonana z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie wiążą się z jego udziałem w postępowaniu sądowadministracyjnym, w ramach którego skarżący domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika wskazuje na brak podstaw do pozytywnego rozpoznania złożonego wniosku. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w tym postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Tymczasem sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy nie można utożsamiać z sytuacją osób pozbawionych zupełnie środków do życia lub posiadających środki niewielkie, wystarczające jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W zamiarze ustawodawcy takie właśnie osoby mają być beneficjantami instytucji prawa pomocy.
Skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie ma nikogo na utrzymaniu i posiada stały dochód z tytułu zatrudnienia. Poza tym posiada dwa mieszkania i zasoby finansowe w postaci papierów wartościowych. Uznać zatem należy, że nie znajduje się on w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, a w szczególności, że nie posiada zdolności do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł. Bez wpływu natomiast na ocenę złożonego wniosku pozostaje ewentualna pomoc jakiej skarżący udziela rodzinie córki. Nie sposób bowiem badać w tym postępowaniu sytuacji rodzinnej i materialnej córki wnioskodawcy, prowadzącej odrębne gospodarstwo domowe.
W tej sytuacji nie można w sposób uprawniony uznać, że wnioskodawca wykazał jakoby nie był w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.