Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2010r. w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy doręczono I. B. (dalej jako skarżący) w dniu [...] września 2010r.
Pismem z dnia [...] października 2010 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący w skardze zawarł wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazał, że z powodu choroby nie był w stanie w terminie złożyć skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. § 4 tego art. przewiduje, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Powyższe oznacza, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r. Sygn. akt FZ 713/04).
W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, skarżący nie przedstawił w sposób przekonujący okoliczności, które wskazywałyby, że mimo dołożenia należytej staranności nie był w stanie dokonać czynności procesowej w terminie.
Argumentacja strony, że złożyła skargę po terminie z uwagi na chorobę nie jest okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu. Zauważyć należy, że skarżący w żaden sposób tej okoliczności nie uprawdopodobnił, co mógł uczynić chociażby poprzez przedłożenie zaświadczenia lekarskiego lub innego dokumentu.
Przyjąć zatem należy, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia skargi nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.
W tej sytuacji Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji - na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. - odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.