Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. J. B. (dalej jako skarżący) wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] września 2010 r. w sprawie ustanowienia pomników przyrody.
Pismem z dnia [...] lutego 2011r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, m.in. poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (uchwały) lub zaskarżonej czynności ewentualnie bezczynności oraz do określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący nie wskazał numeru zaskarżonej uchwały, domaga się jednak by organ od nowa przeprowadził procedurę podjęcia uchwał w sprawie uznania wymienionych przez niego drzew za pomniki przyrody i pamięci narodowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zakres działania sądów administracyjnych został określony w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
W § 2 pkt 5 i 6 tejże ustawy wskazano, że Sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na akty prawa miejscowego, wydawane przez organy jednostek samorządu terytorialnego, do jakich należy rada gminy i terenowych organów administracji terenowych (pkt 5) oraz akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Cechą aktów normatywnych (prawa miejscowego) jednostek samorządu terytorialnego jest określenie ich adresatów w sposób ogólny, ustalenie ciążących na nich obowiązków oraz przysługujących im uprawnień oraz wydanie ich na podstawie i w granicach wyraźnej delegacji ustawowej.
Przede wszystkim zauważyć należy, że jak wynika z Protokołu Nr [...] sesji Rady Miejskiej w Z. odbytej w dniu [...] września 2010r., projekt uchwały w sprawie ustanowienia pomników przyrody nie przeszedł – za podjęciem nie głosował nikt, [...] osoby wstrzymały się od głosu, przeciwko głosowało [...] osób. Znaczy to, że uchwała ta w ogóle nie została podjęta i nie może podlegać kontroli sądowo-administracyjnej. Zatem wniesienie skargi na uchwałę, która w rzeczywistości nie istnieje jest niedopuszczalne.
W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.