Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 29 grudnia 2014 r. (data wpływu do Sądu) A. N. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że wspólnie z mężem i dwójką małoletnich dzieci utrzymuje się z dochodu w wysokości [...] zł, na który składa się zasiłek dla bezrobotnych skarżącej i wynagrodzenie męża. W wyniku uzupełnienia wniosku złożyła zaświadczenie o posiadaniu statusu bezrobotnej, zaświadczenie o wynagrodzeniu męża, kserokopie faktur za energię, wodę, butlę gazową. Oświadczyła, że do stałych należą również wydatki na pieluchy, obiady w szkole oraz paliwo w związku z dojazdami męża do pracy.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Instytucja "prawa pomocy" stanowi odstępstwo od wynikającej z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., zasady odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Jej celem jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie.
Przyznanie prawa pomocy może mieć miejsce w przypadkach, kiedy spełnione zostaną przesłanki określone w art. 246 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 2 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Ciężar wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy.
Oceniając złożony wniosek podkreślić należy, że ustalony wpis od skargi (500 zł) stanowi ¼ dochodu czteroosobowej rodziny, w której jedno z małżonków jest osobą bezrobotną. Oznacza to, że w dacie rozpoznania wniosku skarżąca nie ma obiektywnie możliwości partycypowania w kosztach sądowych, bez poniesienia uszczerbku w utrzymaniu koniecznym siebie i rodziny.
Z wymienionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.