Uzasadnienie
W dniu 1 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., skarga A.B. na decyzję z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] tegoż organu, z której wynikało m.in., iż skarżący wnosi o ukaranie Wójta Gminy G. i Przewodniczącego Rady Gminy wydaleniem z pracy, bądź też inną karą za łamanie przepisów prawa.
W związku z treścią skargi wezwano skarżącego do jej sprecyzowania poprzez wskazanie daty i numeru zaskarżonej decyzji, a także, gdyby skarga złożona została w innym celu, do udzielenia informacji, w jakim celu została złożona i do precyzyjnego wskazania treści żądania od rygorem jej odrzucenia.
Pismem z dnia 17 maja 2008 r. i z dnia 4 czerwca 2008 r. skarżący A.B. jednoznacznie wskazał, iż wnosi skargę, w której domaga się jedynie ukarania Wójta Gminy G. wydaleniem z pracy i zapłaceniem przez niego wysokiej grzywny w związku z łamaniem przez niego przepisów prawa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wskazało, iż w treści skargi nie ma zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji, jednakże podtrzymuje swoje stanowisko, iż należało uchylić decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ podał, iż do skargi dołączone było pismo nazwane "oskarżeniem" w celu spowodowania kontroli w Gminie G., które to oskarżenie wyłączono do postępowania podatkowego w sprawie podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przystępując do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Skarga A.B. zawierająca żądanie ukarania Wójta Gminy G. wydaleniem z pracy bądź też inna karą pieniężną nie podlega zatem kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, że nie mieści się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, których numerus clausus zawiera wymieniony przepis. To z kolei oznacza, że wniesienie skargi do sądu w sprawie niniejszej jest niedopuszczalne.
Należy też podkreślić, iż Sąd pismem z dnia 28 maja 2008 r. pouczył skarżącego, iż zgodnie z treścią art. 55 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa. Jednakże przedmiotowa skarga nie dotyczy takiej sytuacji, a skarżący nie odniósł się do zawartej informacji i pouczenia.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Z tych też względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.