Uzasadnienie
Zaskarżonym pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...][...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych ([...]JWPU) z siedzibą w W. udzieliła skarżącemu informacji, że jego protest dotyczący odrzucenia na etapie oceny formalnej złożonego wniosku, tytuł projektu: "Wzrost konkurencyjności [...] w wyniku inwestycji w technologię i innowacyjne produkty" został oddalony. O wynikach oceny formalnej wnioskodawca został poinformowany pismem nr [...],[...] z dnia [...] grudnia 2011 r.
W ww. piśmie, doręczonym skarżącemu w dniu [...] stycznia 2012 r., zawarto informację, że w przypadku negatywnego wyniku ponownej oceny wniosku, wnioskodawcy przysługuje prawo do złożenia zgodnie z art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 r. (Dz. U z 2009 nr 84 poz. 712) skargi na informację o negatywnym rozpatrzeniu środka odwoławczego bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga jest wnoszona w terminie 14 dni, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopią wniesionego do [...]JWPU środka odwoławczego (protestu) oraz informacją o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Organ w pouczeniu wskazał również, że skarga winna zostać opłacona w terminie przewidzianym dla wniesienia skargi, zaś wniesienie skargi po terminie, niekompletnej lub bez uiszczenia opłaty sądowej w przewidzianym terminie spowoduje pozostawienie skargi bez rozpatrzenia.
Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, do której załączył: kopię wniosku o dofinansowanie, kopię protestu, kopię informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu, odpis skargi, dowód uiszczenia wpisu od skargi. Do skargi skarżący nie dołączył zaś pisma z dnia [...] grudnia 2011 r. o wynikach oceny formalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało pozostawić bez rozpatrzenia.
W niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., nr 84, poz. 712, dalej jako ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Przepis art. 30 c tej ustawy przewiduje szczególny tryb wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w odniesieniu do realizacji programów operacyjnych przewidzianych tą ustawą. Dopiero przepis art. 30e ustawy przewiduje, że w zakresie nieuregulowanym w ww. ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270, dalej – p.p.s.a.), określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy (p.p.s.a).
Przepis art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przewiduje, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a
W art. 30c ust. 2 przewidziano natomiast, że skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji. Skarga podlega opłacie sądowej.
Natomiast wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (ust. 5).
Z powyższego uregulowania, które stanowi lex specialis w stosunku do p.p.s.a., nie wynika aby dopuszczalne było wezwanie przez sąd skarżącego do usunięcia braków skargi.
Art. 49 § 1 p.p.s.a stanowi bowiem, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przepis art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju znosi jednak stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a w stosunku do skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Mając na względzie powyższe regulacje w pierwszej kolejności rozstrzygnąć należy, czy wniesiona skarga spełnia wszelkie wymogi, umożliwiające nadanie jej dalszego biegu.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżący nie złożył kompletnej skargi, bowiem nie dołączył do niej informacji w przedmiocie oceny projektu, a więc jednego z obligatoryjnych jej elementów.
Do skargi skarżący załączył: kopię wniosku o dofinansowanie, kopię protestu, kopię informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu, podczas gdy z art. 30c ust. 2 ww. ustawy wynika, że kompletna dokumentacja w sprawie obejmuje wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wynikach procedury odwoławczej. Niekompletność skargi polega również na tym, że skarżący przedłożył kopię zamiast wymaganego oryginału wniosku o dofinansowanie lub mającego taką moc kopi poświadczonej za zgodność z oryginałem przez osobę upoważnioną (notariusz, adwokat, radca prawny, por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2011 r., II GSK 1422/10, lex nr 742885).
Wprawdzie przepis art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej, niemniej jednak pojęcie skargi kompletnej zostało zdefiniowane w art. 30c ust.
2. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt. 2 oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 ww. ustawy. Innymi słowy kompletność skargi, o której stanowi art. 30c ust. 5 pkt 2 powoływanej ustawy odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy (por. postanowienie NSA z 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II GSK 969/09).
Należy zaznaczyć, że mająca miejsce w niniejszej sprawie wada skargi polegająca na jej niekompletności, po pierwsze - nie może ulec konwalidacji, a po drugie wskazany wyżej art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju precyzuje następstwo wniesienia niekompletnej skargi w postaci pozostawienia jej przez Sąd bez rozpatrzenia. Wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej w oparciu o art. 30c ust. 1 ww. ustawy nie może bowiem obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 tej ustawy (tak NSA w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09). Braki w zakresie dokumentacji mają bowiem charakter nieusuwalny.
Wprowadzając prawo do kwestionowania skargą informacji, ustawodawca równocześnie wprowadził zasadę, że jedynie skarga kompletna i opłacona zostanie rozpatrzona przez sąd w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (art. 30c ust. 2, 4 i 5). Natomiast wniesienie skargi niekompletnej, czyli bez kompletnej dokumentacji w sprawie, wobec kategorycznej treści art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, powoduje pozostawienie jej przez sąd bez rozpatrzenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09).
Wyjaśnić również należy, że rozwiązanie zawarte w art. 30c ust. 5 ww. ustawy miało zapobiec występowaniu dodatkowych opóźnień, które mogłyby spowodować zahamowanie absorpcji środków unijnych (uzasadnienie projektu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, druk sejmowy nr 963, str.23)
Rozpatrzenie w takiej sytuacji przedmiotowej skargi przez Sąd stanowiłoby naruszenie prawa materialnego, tj. art. 30c ust. 5 w związku z art. 30c ust. 2 ww. ustawy.
Odnosząc powyższe okoliczności faktyczne do zasad wynikających z przytoczonych wyżej przepisów, Sąd orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.
Jednocześnie, uwzględniając zapis art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Sąd orzekł w przedmiocie zwrotu wpisu, stosując odpowiednio przepisy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.