Uzasadnienie
Wnioskiem załączonym do skargi A. Z. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podając, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Natomiast jego żona prowadzi własna działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód średnio [...] zł miesięcznie i spłaca kredyt w wysokości [...] zł. W części wniosku obejmującej posiadany majątek skarżący wymienił nieruchomość o powierzchni [...] m².
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy na wstępie zaznaczyć należy, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w tym postępowaniu. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wynika, że dopiero gdy środki, którymi dysponuje skarżący okażą się niewystarczające może on wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub osób posiadających bardzo niski dochód, a więc takich, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Dodatkowo należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
Z wyjaśnień skarżącego wynika, że jest on osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Niemniej jednak jest on również osobą młodą niespełna [...] – letnią, nie wykazał, by był schorowany czy niepełnosprawny, co oznacza, że nawet jeśli nie posiada stałego zatrudnienia może podejmować prace sezonowe bądź dorywcze, a wygospodarowanie kwoty 100 zł tytułem wpisu od skargi nie wydaje się być ponad możliwości finansowe skarżącego. Tym bardziej, że jak wynika ze złożonego oświadczenia żona skarżącego posiada własną działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochody, a małżonkowie nie mają nikogo na utrzymaniu. Oceny powyższej nie zmienia powoływana okoliczność spłaty kredytu, bowiem fakt ten świadczyć może jedynie o posiadaniu zdolności kredytowej zobowiązanego, przy czym zobowiązania cywilnoprawne nie korzystają z pierwszeństwa przed obowiązkiem ponoszenia kosztów sądowych.
Dodać w tym miejscu należy jeszcze, że wpis do jakiego jest zobowiązany skarżący (100 zł) jest najniższym jaki przewiduje rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o w sentencji.