Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 czerwca 2007 r. skarżąca E.M. zwróciła się do Urzędu Miasta i Gminy w N. o wydanie zaświadczenia o przeznaczeniu w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego działki położonej we wsi W. oznaczonej nr [...].
Burmistrz N. w dniu [...] czerwca 2007 r. wydał skarżącej zaświadczenie: znak: [...] stwierdzające, iż działka o nr geodezyjnym [...] we wsi W. przeznaczona jest pod tereny upraw rolnych (24RP).
Pismem z dnia 11 grudnia 2007 r. E.M. zwróciła się do w/w organu o uzasadnienie wydanego zaświadczenia. Dodała, iż chce zalesić swoją działkę, dlatego potrzebuje zaświadczenia innej treści.
W odpowiedzi Burmistrz N. pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. wyjaśnił wnioskodawczyni, iż Gmina N. posiada dwa plany Zagospodarowania Przestrzennego - jeden na teren miasta, drugi na teren gminy - zatwierdzone stosownymi uchwałami. Działka o nr ewidencyjnym [...] w obecnie obowiązującym Planie Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzonym Uchwałą nr XX/1272004 Rady Miejskiej w N. z dnia 8 października 2004 r. przeznaczona jest pod tereny upraw rolnych. W najbliższym czasie nie jest planowana zmiana planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, dlatego też nie jest możliwe wydanie zaświadczenia stosownego do zalesienia przedmiotowej działki.
Pismem z dnia 4 stycznia 2008 r. E.M. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] od w/w orzeczenia z dnia [...] grudnia 2007 r., podkreślając iż nie została pouczona o prawie odwołania się do instancji wyższej. Ponadto nadal potrzymała swoje stanowisko dotyczące zalesienia przedmiotowej działki i wydania w tym zakresie stosownego zaświadczenia. Stosowne zaświadczenie pomogłoby jej ubiegać się o dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] na podstawie art. 138 §2 w zw. z art. 144 i 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1971 ze zm.) zwanej dalej kpa uchyliło zaskarżoną decyzję -pismo z dnia 21 grudnia 2007 r. i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu podano, iż organ I instancji nie mogąc wydać zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się, powinien stosownie do treści art. 219 kpa wydać postanowienie, na które służy zażalenie. W przedmiotowej sprawie organ nie wydał postanowienia ani nie pouczył strony o przysługującym jej prawie do złożenia zażalenia.
Postanowienie to zastało odebrane przez skarżącą w dniu 14 marca 2008 r.
Skarżąca E.M. pismem z dnia 2 kwietnia 2008 r. wniosła skargę do tut. Sądu. W uzasadnieniu podniosła, iż Burmistrz N. odmawia jej wydania zaświadczenia do zalesienia gruntów rolnych. Nadmieniła, iż jest właścicielem działki nr [...] i chciała ją w całości zalesić, otrzymując na ten cel pomoc finansową od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Z uwagi na niesprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia pismem z dnia 7 maja 2008 r. skarżąca E.M. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie skargi jak też wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
W podanym terminie uzupełniła braki, wskazując iż wnosi skargę od decyzji Burmistrza N. znak: [...], podając te same okoliczności.
Nadmienić należy, iż w dniu [...] marca 2008 r. Burmistrz N. wydał postanowienie, doręczone skarżącej w dniu 4 kwietnia 2008 r., w którym odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi E.M. jest decyzja- pismo (tak nazwane przez skarżącą i SKO) z dnia [...] grudnia 2007 r., znak: [...] Burmistrza N. W postanowieniu z dnia [...] lutego 2008r. wydanym na powyższe orzeczenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] pouczyło skarżącą o przysługującej jej na to postanowienie skardze do sądu administracyjnego. E.M. w wyniku prawidłowego pouczenia zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyłącznie orzeczenie - pismo pierwszoinstancyjne z dnia 21 grudnia 2007 r. Wezwana przez tut.
Sąd do sprecyzowania, które z orzeczeń jest przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, wyjaśniła w piśmie z dnia 14 maja 2008 r. że skarga dotyczy decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. Burmistrza N. Należy stwierdzić, iż skarga została wniesiona do sądu administracyjnego, mimo, że przysługiwał na nią wymieniony w art. 52 § 2 środek zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Jakkolwiek skarżąca wyczerpała tok instancji w postępowaniu administracyjnym w rozumieniu powołanych na wstępie przepisów, to skargę złożyła na decyzję organu I instancji, która nie rozstrzygała ostatecznie sprawy i nie kończyła postępowania.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.