Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2010r. (data nadania) radca prawny K. W., działając w imieniu J. G. – Przedsiębiorstwo Techniczno – Innowacyjne "[...]" z siedzibą w R., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie rozbiórki masztu antenowego.
Postanowieniem z dnia 22 marca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. G. – Przedsiębiorstwo Techniczno – Innowacyjne "[...]" na powołaną wyżej decyzję. Podstawą powyższego było nieuiszczenie przez pełnomocnika skarżącej – w terminie właściwym dla złożenia skargi – wpisu sądowego (stałego) od wniesionego środka zaskarżenia. Postanowienie to zostało wysłane do pełnomocnika strony skarżącej i doręczone w dniu [...] marca 2010r. do rąk matki – B. W., co wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru.
W dniu [...] kwietnia 2010r. (data wpływu na biuro podawcze) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącej radcy prawnego K. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego stałego od skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, iż w okresie złożenia skargi, z uwagi na złe samopoczucie spowodowane chorobą (grypa) przebywał na urlopie. Skargę osobiście składała aplikantka, która nie dopatrzyła obowiązku jednoczesnego uiszczenia wpisu. Wraz z wnioskiem pełnomocnik uiścił w kasie Sądu należny wpis od skargi w kwocie [...] złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi: wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu; powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).
Sformułowanie "łącznie" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej czterech przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym byłoby wydanie orzeczenia odmownego.
Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu.
Fakt spóźnienia musi wyraźnie wynikać z treści wniosku. Sąd nie ma prawa domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej, a nie w innej dacie. Jeżeli z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany, sąd wyda rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1.
Z treści powołanego art. 86 § 1 wynika, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Przepis o przywróceniu terminu do dokonywania czynności procesowych nie może być przy tym interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż zasadą jest dokonanie czynności w terminie. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 357/08, Lex nr 493881 oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, Lex nr 39797; z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, Lex nr 40381).
Natomiast za niezawinione przyczyny uchybienia terminu doktryna uznaje takie okoliczności jak: przerwa w komunikacji, powódź, pożar, inna katastrofa, nagła choroba strony, uniemożliwiająca jej wyręczenie się inną osobą (por. H. Knysiak-Molczyk (w:) T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2009, s. 173). Trafnie zauważono w orzecznictwie sądów administracyjnych, że przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 354/08, Lex nr 494229 oraz postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, LEX nr 50679).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej nie wykazał, że mimo dołożenia należytej staranności nie był w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Niedochowanie przez profesjonalnego pełnomocnika terminu do uiszczenia wpisu stałego od skargi nie jest bowiem następstwem okoliczności od niego niezależnym, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. W okolicznościach sprawy powoływanych przez pełnomocnika w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, iż wszelkie czynności dokonywane przez aplikanta radcowskiego wywołują skutek w sferze praw i obowiązków radcy prawnego, w imieniu i na rzecz którego aplikant czynności te podejmował. W tym stanie sprawy wniosek pełnomocnika z dnia [...] kwietnia 2010r. nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.