Uzasadnienie
A T, M T i B T wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w R w przedmiocie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych.
Po doręczeniu skarżącym wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 300 zł (solidarnie), zwrócili się oni wnioskiem z dnia 12 stycznia 2015 r. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł (w dniu 15 stycznia 2015 r. uiścili kwotę 100 zł).
Z treści wniosku wynika, że skarżący prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe. A i B T są małżeństwem, a M jest ich córką. Ponadto we wspólnym gospodarstwie z nimi pozostaje jeszcze troje pełnoletnich dzieci małżonków tj. dwóch studiujących synów oraz niepełnosprawna córka. Dochód w pięcioosobowej rodzinie uzyskują wszyscy jej członkowie, także studiujący synowie - stypendium socjalne, a niepełnosprawna córka rentę, łącznie jak wynika z treści wniosku [...] zł brutto + [...] zł netto (stypendium).
Stosownie do treści art. 252 § 1 p.p.s.a. osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.
Z kolei art. 255 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, jest ona zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie.
W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Skarżący mimo wezwania (pismo z dnia 9 lutego 2015 r.) do złożenia w terminie siedmiu dni dokumentów źródłowych oraz udzielenia informacji dotyczących sytuacji materialnej nie wykonali wezwania. W tej sytuacji trudno zweryfikować informacje zawarte we wniosku. Natomiast w dniu 19 lutego 2015 r. skarżący uiścili pozostałą kwotę wpisu tj. 200 zł.
Skoro zatem przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. nie zostały wykazane to brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.