Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
W dniu [...] czerwca 2010 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy.
W uzasadnieniu wniosku T. D. wyjaśniła, że jest kaleką od dzieciństwa i inwalidką I grupy. Utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł. Skarżąca podała, że jest pod opieką kilku poradni specjalistycznych i ponosi znaczne wydatki na leczenie – na ten cel zaciągnęła kredyt. Z powodu przewlekłych chorób ma upośledzony wzrok.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
W pierwszej kolejności należy rozpoznać wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Otóż, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Do tej kategorii spraw zalicza się także sprawa skarżącego ponieważ przedmiotem jego skargi jest decyzja zobowiązująca do zwrotu należności z tytułu otrzymania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, a więc akt administracyjny dotyczący praw z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tym samym, w sytuacji ustawowego zwolnienia Sąd nie wydaje w tym zakresie odrębnego orzeczenia, bowiem skutek w postaci zwolnienia od kosztów sądowych nastąpił już w momencie wniesienia skargi, a w konsekwencji złożony w tym właśnie zakresie przez stronę wniosek podlega oddaleniu.
Odnośnie natomiast wniosku w zakresie ustanowienia adwokata stwierdzić należy, że zgodnie z art. 262 ppsa przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Oceniając wniosek skarżącej stwierdzić należy, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca jest inwalidką i utrzymuje się z niewielkiej renty, której wysokości nie pozwala na zaspokojenie wszystkich potrzeb w tym kosztów leczenia. Uznano więc, że w obecnej sytuacji materialnej skarżąca nie ma żadnych możliwości poczynienia niezbędnych oszczędności, które pozwalałby ponieść koszty ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.