Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] stycznia 2010r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] października 2009r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu gleboznawczej klasyfikacji gruntów obrębu L. gm. G. w części dot. działki nr ew. [...].
Powyższa decyzja została wydana po przeprowadzeniu postępowania, w toku którego ustalono następujący stan sprawy:
Starosta G. działając z urzędu na podstawie art. 22 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne / Dz. U. z 2005 nr 240, poz. 2027 ze zm./, oraz § 1 ust.1-3, § 4 ust.1, § 8 i § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4.06.1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów / Dz. U. nr 19, poz. 97 ze zm./, wydał w dniu [...] listopada 2007r. decyzję znak [...], w której orzekł w pkt 1 o zatwierdzeniu gleboznawczej klasyfikacji gruntów obrębu L. gm. G. zgodnie z operatem nr [...] i mapą klasyfikacyjną wydaną w 2007r. przez [...] Biuro Geodezji i Urządzeń Rolnych w W., a w pkt 2 o wprowadzeniu do operatu ewidencji gruntów obrębu L. gm. G. zmian wynikających z gleboznawczej klasyfikacji, polegających na zaklasyfikowaniu użytku na działce nr ew. [...] we wsi L. stanowiącej własność M. J. jako las.
Po rozpoznaniu odwołania M.J. od powyższej decyzji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...], decyzją z dnia [...] marca 2008r. znak [...] orzekł o utrzymaniu w mocy w/wymienionej decyzji Starosty G. w zakresie gleboznawczej klasyfikacji gruntów obrębu L. i uchylił w/wym. decyzję w pkt 2 orzekającym o wprowadzeniu zmian do operatu ewidencji gruntów obrębu L. gm. G. wynikających z gleboznawczej klasyfikacji. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wojewódzki stwierdził, że wprowadzenie w decyzji I instancyjnej zmian do operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu L. narusza zasadę odrębności i kolejności postępowań w sprawie klasyfikacji gruntów oraz w sprawie ewidencji gruntów. Gleboznawcza klasyfikacja gruntów oraz ewidencja gruntów i budynków, mimo, że są mocno powiązane, są jednak odrębnymi postępowaniami. Z § 9 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dn.4.06.1956r. wynika, że prawomocne orzeczenie w sprawie klasyfikacji gruntów stanowi podstawę do wniesienia wyników klasyfikacji do ewidencji gruntów, zatem orzekanie w pkt 2 decyzji przez starostę było nieuprawnione, bowiem dopiero prawomocna decyzja w sprawie klasyfikacji gruntów stanowi podstawę do wniesienia zmian do operatu ewidencji.
Powyższa decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] stała się przedmiotem skargi jaką złożył M.J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej niezgodność z obowiązującymi przepisami prawa i stanem faktycznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi, wyrokiem z dn.10.09.2008r., sygn. VIII SA/Wa 193/08 orzekł o: 1/ uchyleniu zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję Starosty G. w zakresie zatwierdzenia projektu gleboznawczej klasyfikacji gruntów obrębu L., 2/ oddalił skargę w pozostałym zakresie 3/ stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
W wytycznych zawartych w pisemnym uzasadnieniu wyroku, Sąd wskazał, że organ administracji nie przeprowadził postępowania dowodowego w sposób pozwalający na wyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności ustalenia czy zaistniały przesłanki do zakwalifikowania przedmiotowej działki stanowiącej własność skarżącego jako las.
Po zwrocie akt administracyjnych, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego orzekł o uchyleniu decyzji Starosty G. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania wyjaśniającego i ponownym przeanalizowaniu całości materiału dowodowego Starosta G. decyzją nr [...] z dnia [...].10.2009r. orzekł o zatwierdzeniu gleboznawczej klasyfikacji gruntów obrębu L. w części dot. działki nr ew. [...], zgodnie z operatem nr [...] i mapą klasyfikacyjną wydaną w 2007r.
Od w/wym. decyzji odwołanie złożył M.J., podnosząc, iż nie zgadza się z decyzją, że przedmiotowa działka ma charakter leśny.
Organ odwoławczy, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego w toku którego, kontrolując merytorycznie zaskarżoną decyzję, przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe dokonując trzykrotnie wizji lokalnych na spornej działce.
Decyzją z dnia [...].01.2010r. znak [...] organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty G.. W uzasadnieniu decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podniósł, że brak jest podstaw do zmiany klasyfikacji i uznania, że przedmiotowa działka stanowi grunty orne. Wskazał, że przeprowadzone wizje lokalne doprowadziły do ustalenia, że całą działkę porasta zwarty drzewostan świerkowy z domieszką sosny i modrzewia oraz olchy. Wiek drzewostanu oceniono na 15 do 25 lat. W związku z powyższym stwierdzono, że użytek na działce nr [...] stanowi las "Ls".
Powyższa, ostateczna w administracyjnym toku postępowania decyzja, stała się przedmiotem skargi jaką złożył M.J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi podniósł, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Starosty G. zostały wydane niezgodnie z prawem, podtrzymał twierdzenie, że na działce nr [...] prowadzona jest celowa uprawa roślin w celach gospodarczych, tj. plantacja, na co posiada stosowne dokumenty i świadków. Podniósł także, że zastrzeżenia odnośnie gleboznawczej klasyfikacji gruntów dot. swojej działki wnosił od samego początku postępowania klasyfikacyjnego ustnie i pisemnie.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 §1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz.1269 ze zm./, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle §2 powołanego artykułu kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola sądów administracyjnych oznacza zbadanie, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną stosownie do art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej określana jako "p.p.s.a"/.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu /art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a/.
Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych podlega uwzględnieniu, gdyż zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty G. zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie stwierdza, że organy administracji prowadząc postępowanie w rozpoznawanej sprawie, pomimo wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10.09.2008r. sygn. VIII SA/Wa 193/08 i zawartych w nim wytycznych, nie doprowadziły do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy.
Organy administracji obu instancji, na podstawie dokonanych czynności w zakresie postępowania klasyfikacyjnego gruntów, w tym kilkakrotnie przeprowadzanych wizji lokalnych na gruncie, doszły do stwierdzenia, że działka skarżącego nr [...] we wsi L. jest lasem, bowiem w całości porasta ją drzewostan mieszany w wieku 15- 25 lat. Odnosząc się do podnoszonych przez skarżącego okoliczności, że na działce prowadzona była plantacja choinek, organ w zaskarżonej decyzji skwitował to stwierdzeniem, "że optymalny termin prowadzenia plantacji choinkowej wynosi od 8 do 10 lat / co daje wiek drzewek 10 do 12 lat./, gdyż na starsze drzewka już brakuje odbiorców i prowadzenie takiej plantacji przestaje być opłacalne".
Jednocześnie organ skonkludował, "że na podstawie bezpośrednich oględzin można twierdzić, że pozyskiwanie choinek z w/wym. działki musiało być krótkotrwałe, gdyż zagęszczenie drzew na 1 m2 jest bardzo duże."
Tego rodzaju kategoryczne klasyfikacje zawarte w uzasadnieniu decyzji pozostają w sprzeczności z dowodami znajdującymi się w aktach sprawy. Te dowody to protokoły z kolejnych oględzin / wizji lokalnych/ działki, w których wiek znajdujących się na niej drzew określono w znacznej rozbieżności od 15 do 27 lat./ k. [...][...] akt administracyjnych/.
Ponadto z pisemnego stanowiska zastępcy Naczelnika Wydziału Rolnictwa, Leśnictwa i Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego w G. / z którego organy zamieściły w uzasadnieniach wydanych decyzji obszerne fragmenty/, wynika wniosek końcowy, że na podstawie zgromadzonych ustaleń nie można jednoznacznie zakwalifikować gleboznawczo działki skarżącego i że dla obiektywnego rozstrzygnięcia co do rodzaju użytków na powyższej działce winien dokonać inny uprawniony klasyfikator / k. [...] akt administracyjnych/.
Powyższe, w ocenie Sądu wskazuje, że decyzje wydane w rozpoznawanej sprawie, wydane zostały z naruszeniem przepisów dot. podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, bowiem nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w sprawie.
Wydane decyzje nie zawierają również odniesienia się do istotnego zarzutu podnoszonego przez skarżącego, że przedmiotowa działka jest działką rolną na której znajdowała się plantacja choinek a aktualnie zamierza przeznaczyć działkę na rolną. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych, organy w ogóle nie wzięły pod uwagę i nie rozważyły w wydanych decyzjach tych okoliczności.
Powyższe wskazuje, że organy administracji nie dały skarżącemu możliwości wyczerpującego złożenia wyjaśnień i dowodów, które mogą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Wyjaśnienia i dokumenty złożone przez skarżącego i jego pełnomocnika na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dn.27.05.2010r. w postaci zaświadczeń sołtysa wsi L. dokumentują, że w latach 90 XX wieku na działce nr [...] prowadzona była plantacja choinek i drzewka z tej plantacji były przedmiotem sprzedaży / k. [...] akt sądowych/.
Jednocześnie skarżący przedłożył kserokopię pisma z dn. [...].01.2007r. do Burmistrza G. z zarzutami do sporządzonego projektu klasyfikacji gleboznawczej i uzasadnieniem utrzymania dotychczasowej klasyfikacji działki jako rolnej / k. [...] akt sądowych/.
Przeczy to twierdzeniom organów administracji zawartych w podjętych decyzjach, że do projektu gleboznawczej klasyfikacji gruntów odnośnie działki nr [...] nie wniesiono zastrzeżeń.
Ponadto skarżący i jego pełnomocnik podnieśli, że od 2006r. nic nie mogą zrobić na działce i jest ona rzeczywiście zaniedbana, a chcieliby sukcesywnie likwidować plantację i pozostawić ziemię jako rolną, do których to prac poczyniono przygotowania.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w sprawie nadal istnieją poważne wątpliwości, które organy administracji powinny wyjaśnić w ponownym postępowaniu. Dotychczasowe bowiem postępowanie i ustalony w jego przebiegu stan faktyczny sprawy, pozwala stwierdzić, że wydane przez organy obu instancji decyzje naruszają art. 7 i art. 77 § 1 kpa.
Art. 7 kpa formułuje naczelną zasadę postępowania administracyjnego jaką jest zasada prawdy obiektywnej, która obliguje organy administracji do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą na podstawie wszelkich prawem dopuszczalnych dowodów. Z tej zasady wynika rozwijany w art. 77 §1 kpa obowiązek organów administracji określenia w każdej sprawie z urzędu jakie dowody są konieczne do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz ich poszukiwania i przeprowadzenia.
Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja art. 107 § 1 kpa ustanawiająca obok innych wymogów decyzji, obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego. Natomiast § 3 art. 107 kpa wskazuje na obowiązek organów administracji przytoczenia w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których w tej mierze się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Brak odniesienia się przez organ rozstrzygający sprawę do podnoszonych przez stronę zarzutów stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie doszedł do stwierdzenia, że wady i uchybienia przeprowadzonego postępowania i podjętych w jego toku decyzji muszą prowadzić do wyeliminowania tych decyzji z obrotu prawnego.
Organy administracji przy ponownym rozpoznaniu sprawy, w kontekście już dokonanych ustaleń oraz z uwzględnieniem twierdzeń skarżącego, powinny ustalić jaka jest powierzchnia działki którą faktycznie porasta zwarty drzewostan w postaci wieloletnich drzew, a jaka ewentualnie jest powierzchnia o charakterze plantacyjnym.
Jeżeli organy administracji z uwzględnieniem kwalifikacji i wiedzy swoich pracowników nie są w stanie właściwie ustalić statusu nieruchomości skarżącego, powinny skorzystać z możliwości zasięgnięcia opinii biegłego specjalisty z zakresu leśnictwa i gospodarki leśnej dla poprawnego zakwalifikowania statusu nieruchomości pod względem klasyfikacji gleboznawczej. Ponadto, w zależności od wynikłych potrzeb i okoliczności, organy powinny dopuścić jako dowód wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem stosownie do art. 75 § 1 kpa.
Z tych względów, skład orzekający w niniejszej sprawie uznał, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Starosty G. wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 145 § 1pkt 1 lit."c" w zw. z art. 135 p.p.s.a orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie w pkt 2 wyroku jest uzasadnione art.152 p.p.s.a.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.
- - ---------------------- 1