Uzasadnienie
W dniu 24 stycznia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M.K., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2001 r. do grudnia 2002 r. Równocześnie zaskarżono postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...], znak [...] w przedmiocie odmowy przeprowadzenia wnioskowanych dowodów. Skarga na powyższe postanowienie została wyłączona do odrębnego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej "u.p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Zakres działania sądów administracyjnych ukształtowany został bardzo szeroko. Ograniczony jest jednak do art. 3 u.p.p.s.a., który to przepis określa właściwość rzeczową sądów administracyjnych.
Z dyspozycji art. 3 u.p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne orzekają między innymi w sprawach skarg na:
decyzje administracyjne,
postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
akty nadzoru nad działalnością organów samorządu terytorialnego,
a także na bezczynność organów administracji publicznej w wyżej wymienionych sprawach oraz w innych sprawach, jeżeli ustawa szczególna tak stanowi.
Odmowa przeprowadzenia dowodu żądanego przez stronę następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to nie przysługuje zażalenie. Strona może je zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji, której sprawa dotyczy.
Postanowienie odmawiające przeprowadzenia wnioskowanych dowodów, jako niezaskarżalne, nie mieści się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 u.p.p.s.a.
Tym samym wniesienie skargi należy uznać za niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.
UZASADNIENIE
W dniu 24 stycznia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M.K., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2001 r. do grudnia 2002 r. Równocześnie zaskarżono postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...], znak [...] w przedmiocie odmowy przeprowadzenia wnioskowanych dowodów. Skarga na powyższe postanowienie została wyłączona do odrębnego postępowania. Jednocześnie w skardze zawarty został wniosek o zwolnienie skarżącego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednakże, zgodnie z art. 247 u.p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona. Będą to zatem tego rodzaju sytuacje, w których przepisy obowiązującego prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 września 2005 r., sygn. akt II OZ 718/05, niepubl.)
Tego rodzaju okoliczność zachodzi w niniejszej sprawie.
Nie odnosząc się do sytuacji majątkowej skarżącego stwierdzić należy, że postanowienie o odmowie przeprowadzenia wnioskowanych dowodów nie mieści się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądu administracyjnego, wobec czego oczywiste jest, że brak jest podstaw do uznania żądania skarżącego i uchylenia zaskarżonego postanowienia. Tym samym brak jest podstaw o uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż skarga jest oczywiście bezzasadna i podlega odrzuceniu.
W świetle powyższego, działając na podstawie art. 247 u.p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.