Uzasadnienie
Odrębnymi pismami z 21 grudnia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. O. i M. O. (zwani dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na decyzję Wojewody [...] (dalej: Wojewoda) Nr [...] z [...] października 2017 r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Skargi te zostały zarejestrowane pod sygn. akt VIII SA/Wa 16/18.
Na rozprawie w dniu 24 maja 2018 r. profesjonalny pełnomocnik skarżących wniósł o dołączenie do przedmiotowej sprawy sądowej akt sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą VIII SA/Wa 167/18 ze skargi E. O., w której została odrzucona skarga, co zaskarżono zażaleniem. Nadto wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania sądowego do czasu rozpoznania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie VIII SA/Wa 167/18. Jako uzasadnienie powyższego wniosku podał, iż istnieje ryzyko podjęcia dwóch różnych rozstrzygnięć skarg wniesionych na jedną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego, uwzględniając przede wszystkim względy celowościowe.
Praktyka sądowa ukształtowała szerokie rozumienie zwrotu "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc w tym zakresie poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny lub wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym. W orzecznictwie przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08 i postanowienie WSA w Opolu z 29 września 2017 r. sygn. akt. I SA/Op 325/17).
W złożonej skardze skarżący kwestionują zasadność decyzji Wojewody w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W odniesieniu do zaskarżonej w tej sprawie decyzji odrębny środek zaskarżenia złożyła E. O., której skarga została odrzucona postanowieniem Sądu z 14 marca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 167/18. Na postanowienie to złożone zostało zażalenie.
W sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądów co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym (lub zbliżonym) stanie prawnym i faktycznym, dlatego jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich powinno zapaść takie samo rozstrzygnięcie, a przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma dodatkowe znaczenie w sferze prawa publicznego. Skoro przedmiotem skarg skarżących oraz skargi E. O. (sprawa VIII SA/Wa 167/18) jest ta sama decyzja administracyjna, zasadnym jest zawieszenie niniejszego postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania zażaleniowego w celu ewentualnego wyeliminowania możliwości odmiennego rozpoznania spraw.
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.