Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.
Stosownie do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.
W uzasadnieniu wniosku oraz piśmie poprzedzającym wniosek J. K. wyjaśnił, że jest schorowanym 72 – letnim emerytem, byłym fizycznym pracownikiem kolei. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 896 zł netto. Znaczną część osiąganego dochodu przeznacza na leki, dlatego też jest w stanie uiścić jedynie kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi. Jako jedyny majątek wnioskodawca wymienił dwu-izbowy dom wybudowany przed 40-stu laty.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy na wstępie zaznaczyć należy, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w tym postępowaniu.
Jak wynika zaś z treści powołanego art. 246 § 1 ustawy, dopiero gdy środki, którymi dysponuje skarżący okażą się niewystarczające może on wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub osób posiadających bardzo niski dochód, a więc takich, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Dodatkowo należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
Z akt sprawy oraz wyjaśnień skarżącego wynika, że samodzielnie prowadzi on gospodarstwo domowe, posiada stały, jednakże niewielki dochód – 869 zł netto, dodatkowo ponosi duże wydatki na leki. Z tego też względu uznano, że wniosek J. K. o zwolnienie go od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł zasługuje na uwzględnienie.
W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.