Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 października 2009r., przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w K..
Pismem z dnia [...] października 2009r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła radcę prawnego A. G. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżących E. W. i L. W. we wskazanej sprawie.
Pismem z [...] marca 2010r. radca prawny A. G. wniósł o przyznanie wynagrodzenia stosownie do postanowień § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i § 15 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) za sporządzenie opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 185/09 oraz zwrotu udokumentowanej kwoty [...] złotych poniesionej w celu doręczenia skarżącym opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie pełnomocnik skarżących oświadczył, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W myśl § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji -75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych.
Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT.
Ponieważ pełnomocnik udokumentował poniesienie niezbędnych kosztów związanych z doręczeniem skarżącym opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę tę należało uznać za udokumentowany wydatek radcy prawnego.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i § 15 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), należało orzec jak w sentencji postanowienia.