Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca A.K. podała, że wraz z mężem i 9 – letnim synem utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości 439 zł (załączona decyzja o waloryzacji renty) oraz wynagrodzenia męża w wysokości 1.120 zł. Mąż wnioskodawczyni jest według oświadczenia zatrudniony przy pracach interwencyjnych do końca września 2008 r.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy na wstępie zaznaczyć należy, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w tym postępowaniu, toteż każda osoba wszczynająca postępowanie powinna liczyć się z wydatkami na ten cel.
Jak wynika zaś z treści powołanego art. 246 § 1 ustawy, dopiero gdy środki, którymi dysponuje skarżący okażą się niewystarczające można wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub osób posiadających bardzo niski dochód, a więc takich, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Dodatkowo należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe.
Oznacza to, że w niniejszej sprawie opisana przez stronę sytuacja rodzinna i materialna uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi. Osiągany w rodzinie skarżącej miesięczny dochód w przeliczeniu na każdego członka trzyosobowej rodziny pozwala na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb. Poza tym mąż wnioskodawczyni jest według oświadczenia zatrudniony na czas określony przy pracach interwencyjnych do 30 września 2008 r.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania związanych z własnym udziałem w sprawie, dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.