Uzasadnienie
Pismem z 22 stycznia 2018 r. A. G. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd") na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] grudnia 2017 r. Wystąpił przy tym o wstrzymanie jej wykonania z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody majątkowej, a także spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w postaci skutecznej egzekucji do jego osobistego majątku trwałego (ruchomości i innych składników majątkowych), a w konsekwencji jego nieodwracalnej utraty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "uppsa"), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd na wniosek strony może jednak wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zgodnie z art. 61 § 3 uppsa. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu (czynności) jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, adres: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej także jako "CBOSA").
W świetle argumentacji skarżącego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji. Przedstawił jedynie obawy i wskazał ogólne skutki, które mogą nastąpić. W szczególności do wniosku nie załączył żadnych dokumentów obrazujących jego rzeczywistą kondycję finansową. Nie wykazał zatem istnienia związku przyczynowego między wykonaniem zaskarżonej decyzji a jego aktualną sytuacją majątkową. Za niecelowe Sąd uznał kontynuowanie postępowania w zakresie badania podstawy faktycznej zawartego w skardze wniosku. Skoro skarżący nie wykazał, że grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, jak również, że do odwrócenia skutku realizacji tej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami, to Sąd uznał obawy skarżącego za przedwczesne.
Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Obawy skarżącego dotyczące zagrożenia dla jego interesów w związku z potencjalnymi czynnościami egzekucyjnymi nie zostały uprawdopodobnione w sposób uzasadniający wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że Sąd rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu nie posiada podstaw prawnych do dokonywania merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Skoro skarżący w realiach niniejszej sprawy wystąpienia takich okoliczności nie wykazał, to należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.