Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. W. W. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów adwokackich. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, z uwagi na niewspółmierną szkodę wynikłą z uwagi na brak możliwości uczestniczenia w rozprawach sądowych jako substytut. Skarżący wskazał także, iż nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż z uwagi na obowiązki aplikanta pozostawał bez pracy, a główne dochody osiągał z zastępstw substytucyjnych. W związku z powyższym, brak wstrzymania wykonalności decyzji NRA w W. skutkowałoby, zdaniem skarżącego, wystąpieniem realnej szkody po jego stronie mimo braku prawomocnego rozstrzygnięcia w zakresie przedmiotu wniesionej skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie wniosku wskazując, iż skarżący go nie uzasadnił w stopniu uzasadniającym jego uwzględnienie. Organ zauważył, iż wstrzymanie wykonalności uchwały w przypadku oddalenia skargi wiązać się może z nieważnością postępowań, w których skarżący do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd występowałby z upoważnienia innych adwokatów. Tymczasem interes i dobro klienta, które jest potencjalnie zagrożone wskutek prowadzenia spraw i występowania w sądzie przez skarżącego, pozbawionego statusu aplikanta, są kwestią nadrzędną i jednoznacznie przemawiają za nieuwzględnieniem wniosku skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd jest związany zamkniętym katalogiem dwóch alternatywnych przesłanek pozytywnych, są to: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., jeżeli zachodzi przesłanka przewidziana ustawą. Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca.
Podkreślić należy, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek ewentualnego ponownego wpisu na listę aplikantów adwokackich, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556).
Zarazem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).
Zdaniem Sądu, skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie uprawdopodobnił, iż wykonanie przedmiotowej uchwały, którą organ samorządu adwokackiego skreślił skarżącego z listy aplikantów adwokackich może doprowadzić do nieodwracalnych skutków prawnych lub spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W przypadku ewentualnego stwierdzenia wadliwości zaskarżonej uchwały, skarżący będzie miał możliwość kontynuowania aplikacji na dotychczasowych zasadach, bez konieczności przystępowania do egzaminu konkursowego oraz uiszczania jakichkolwiek opłat z tego tytułu.
Skarżący nie powiązał skutków wykonania uchwały z konkretnymi zmianami w sferze majątkowej, wskazując jedynie że główne dochody osiągał z zastępstw substytucyjnych. Nie podał żadnych danych obrazujących jego aktualną sytuację finansową (np. stanu pozostających do jego dyspozycji zasobów pieniężnych) przy jednoczesnym wskazaniu, jak zmieniłaby się ona po wykonaniu uchwały. Również brak możliwości uczestniczenia skarżącego w rozprawach sądowych jako pełnomocnik substytucyjny nie może stanowić okoliczności przemawiającej za uwzględnieniem wniosku. Ewentualne uwzględnienie wniosku mogłoby nastąpić jedynie, gdyby wskazano w nim konkretne okoliczności odnoszące się do sytuacji finansowej, organizacyjnej i majątkowej skarżącego, które dawałyby podstawy do uznania, że w przypadku wykonania zaskarżonej uchwały dojdzie do realizacji wskazanych przez stronę przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skoro skarżący nie wskazał takich okoliczności, ani też żadnych danych dotyczących jego sytuacji majątkowej oraz posiadanych zasobów finansowych, nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej uchwały.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.