Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 września 2008 r. sygn. akt VIII SA/Wa 194/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o oddaleniu skargi K. L. i I. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 1993 roku.
W dniu [...] maja 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo Dyrektora Izby Skarbowej w W. zawierające wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2008 r. poprzez zastąpienie zapisu zawartego na stronie [...] wers [...] uzasadnienia "Dyrektor Izby Skarbowej nie posiada ksiąg korespondencyjnych" zapisem zgodnym z protokołami rozpraw z dnia 24 września 2008 r. o treści "organ nie posiada ksiąg korespondencyjnych, są one niszczone po 5 latach".
Postanowieniem z 5 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o odmowie sprostowania uzasadnienia wyroku.
W dniu [...] listopada 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo I. L. zawierające wniosek o sprostowanie uzasadnienia postanowienia z 5 listopada 2010 r. poprzez wskazanie, że wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku złożył w dniu [...] maja 2010 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w W., nie zaś Dyrektor Izby Skarbowej w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
Złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień (art. 166 p.p.s.a.).
Sprostowanie postanowienia może nastąpić z urzędu i na wniosek strony, stanowi konstrukcję procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji, jak i uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, nr 10, poz. 155). Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wyraża się natomiast tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna, nie budzi wątpliwości i jednoznacznie wynika z treści orzeczenia. Nie podlega sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem (post. NSA z dnia 12 października 1998 r., II SA/Wr 1082/98, niepubl.).
Na marginesie Sąd stwierdza, iż złożenie wniosku przez pełnomocnika jest równoznaczne z jego wniesieniem przez organ, z upoważnienia którego ten pełnomocnik działa.
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzekł o odmowie sprostowania uzasadnienia postanowienia z dnia 5 listopada 2010 r.