Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 lutego 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) I. S. (skarżący), działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł za pośrednictwem organu ([...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]) skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] października 2012 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżącego jest decyzja organu I instancji tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Od powyższej decyzji skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], który skarżący mógł wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenie decyzji. Z przedstawionych Sądowi akt postępowania administracyjnego wynika, że odwołanie takie skarżący wniósł 12 listopada 2012 r. (data nadania), zaś w wyniku jego rozpoznania organ wydał [...] stycznia 2013 r. postanowienie Nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Mimo prawidłowego pouczenia zawartego w ww. postanowieniu o przysługującej skardze do sądu administracyjnego, skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję pierwszoinstancyjną. Jakkolwiek zatem skarżący wyczerpał tok instancji w postępowaniu administracyjnym w rozumieniu powołanych na wstępie przepisów, to skargę złożył na decyzję organu I instancji, która nie rozstrzygała ostatecznie sprawy i nie kończyła postępowania.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a,
Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.