Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 lipca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił powyższe decyzje Izby Skarbowej w W. z dnia [...]. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono K.L. w dniu 1 września 2007r. natomiast I.L. w dniu 17 września 2007r.
W dniu 31 lipca 2007r. (data wpływu do Sądu) skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wskazanego wyroku z dnia 12 lipca 2007r.
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższy wniosek jako niedopuszczalny (przedwczesny).
Pismami z 17 i 18 września 2007r. skarżący ponowili wniosek o uzupełnienie wyroku z 12 lipca 2007r., który wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2007r. został oddalony.
Pismem z 22 października skarżący zwrócili się o doręczenie odpisu sentencji prawomocnego wyroku z 12 lipca 2007r. Jednocześnie w dniu 22 października 2007r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna I.L., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika od powyższego wyroku.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 października 2007r. poinformowano skarżących, iż w związku ze złożoną skargą kasacyjną wyrok z 12 lipca 2007r. nie jest prawomocny.
W dniu 6 listopada 2000r. wpłynęło do Sądu zażalenie K. i I. L. na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej u.p.p.s.a.) sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na podstawie art. 197 § 2 powołanej ustawy do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Powołana wyżej ustawa przewiduje możliwość wniesienia zażalenia nie tylko na postanowienia sądu, ale także na zarządzenia przewodniczącego. Przykładem może być art. 49 § 2 zdanie drugie (zażalenie na zarządzenie w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania) oraz art. 227 § 1 (zażalenie na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy).
W świetle art. 167 w związku z art. 194 § 1 u.p.p.s.a. zażalenie na zarządzenia przewodniczącego przysługuje tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie. Innymi słowy, jeżeli ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na określone zarządzenie przewodniczącego, to takie zażalenie w ogóle nie przysługuje. Na podstawie art. 198 cytowanej ustawy do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy art. 173-197 u.p.p.s.a.
Skarżący złożyli zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego informujące o nieprawomocności orzeczenia, tj. zarządzenie, które ma wyłącznie charakter techniczny i informacyjny. Zaskarżone zarządzenie nie zostało zaliczone przez ustawodawcę do zarządzeń, na które przysługuje zażalenie.
Z tego też względu powyższe zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 u.p.p.s.a.