Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 stycznia 2014 r. (data złożenia bezpośrednio w organie) W. M. (skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej dla osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego.
Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Odnosi się ona do sytuacji szczególnego i wyjątkowego zagrożenia, która wymaga zastosowania specjalnego rodzaju tymczasowej ochrony strony postępowania.
Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jednak wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Nie wymagają wykonania – co do zasady – akty administracyjne odmowne. Tego rodzaju aktem jest zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2013 r. odmawiająca przyznania pomocy finansowej dla osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego, wobec której ochrona tymczasowa, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie może mieć zastosowania. Ewentualne wstrzymanie wykonania powyższej decyzji nie oznaczałoby bowiem, że skarżący uzyskał prawo do tego świadczenia.
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.