Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 5 stycznia 2018 r. pełnomocnik [...] Szpitala Specjalistycznego sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: skarżąca) został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (odpis KRS), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka dwukrotnie awizowana jako niepodjęta w terminie została zwrócona do tut. Sądu 2 lutego 2018 r., a następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 lutego 2017 r. uznana za doręczoną z dniem 29 stycznia 2018 r.
Pismem z 12 lutego 2018 r., nadanym w urzędzie pocztowym 13 lutego 2018 r., pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednocześnie je uzupełniając.
Postanowieniem z 21 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2018 r. w sprawie o sygn. akt II GZ 205/18.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 29 stycznia 2018 r. (k.18 akt sądowych), zatem termin do dokonania tej czynności upłynął 5 lutego 2018 r. Braki formalne skargi zostały uzupełnione dopiero 13 lutego 2018 r. przy wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, który jednak prawomocnie nie został uwzględniony.
W konsekwencji pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie. Dlatego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia (punkt 1). O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt 2 postanowienia).