Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. Z. (dalej: skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 14 maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym.
Postanowieniem 14 czerwca 2023 r. stwierdzono, że powyższe orzeczenie jest prawomocne od 7 marca 2023 r.
Pismem z 7 marca 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 stycznia 2023 r., sygn. akt VIII SA/Wa 910/22, żądając uchylenia ewentualnie zmiany zaskarżonego wyroku poprzez pozytywne rozpatrzenie skargi.
W piśmie tym skarżący nie sformułował jasno i wyraźnie żadnych podstaw wznowienia, dlatego też zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 13 marca 2024 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie poprzez wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienia oraz wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie skarżący odebrał 2 kwietnia 2024 r. i w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych nadesłał pismo z 27 marca 2024 r. W piśmie tym wyjaśnił, że w odpowiedzi na wezwanie wyjaśnia, iż podstawą wznowienia postępowania jest art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 poz. 775, dalej: k.p.a.). Następnie wyjaśnił, że zaskarżonemu wyrokowi zarzuca oparcie się na zafałszowanym postępowaniu kontrolnym dokonanym przez zespól funkcjonariuszy publicznych reprezentowanych przez funkcjonariusza Policji, funkcjonariusza Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w R., które zostało przeprowadzone na podstawie sporządzonego niezgodnie z prawem protokołu kontroli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 270 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym (Dział VII Wznowienie postępowania) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Instytucja wznowienia postępowania służy obaleniu prawomocnych orzeczeń w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego w pierwszej kolejności na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu zbadanie jego zasadności. Do ogólnych warunków dopuszczalności wznowienia postępowania zalicza się: istnienie orzeczenia sądu, od którego została wniesiona skarga o wznowienie postępowania, prawomocność tego orzeczenia oraz to, że orzeczenie takie musi kończyć postępowanie w sprawie. Pierwszy etap obejmuje wyłącznie badanie zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania i oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia. Negatywny wynik tej operacji skutkuje odrzuceniem skargi i kończy pierwszy etap, zamykając drogę do merytorycznej oceny jej zasadności.
Natomiast dopiero na etapie drugim – jeśli ma on w ogóle miejsce – dochodzi do rozpoznania skargi, czyli badania sprawy w zakresie zaskarżonym i wydania orzeczenia określonego w art. 282 § 2 lub § 3 p.p.s.a.
Należy zaakcentować, że obowiązek wskazania podstawy wznowienia postępowania oznacza, że skarga winna zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-274 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności wskazanie okoliczności powodujących istnienie powołanej podstawy wznowienia. Sąd nie może zaś doszukiwać się samodzielnie ewentualnych przesłanek wznowienia, abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę. Zasada niezwiązania Sądu granicami środka zaskarżenia w kształcie, w jakim obowiązuje ona w postępowaniu zwykłym toczącym się przed sądem pierwszej instancji, nie znajduje w takim przypadku zastosowania.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący 7 marca 2024 r. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 stycznia 2023 r., sygn. akt VIII SA/Wa 910/22, oddalającym skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 14 maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym, którego prawomocność stwierdzono od 7 marca 2023 r.
Uznać zatem należy, że spełniony został jeden z warunków skutecznego złożenia przedmiotowej skargi, tj. przesłanka prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie, będącego przedmiotem skargi o wznowienie postępowania.
Natomiast po analizie treści skargi o wznowienie postępowania oraz pisma skarżącego z 4 kwietnia 2024 r. i przywołanych tam – istniejących według skarżącego – podstaw wznowienia, Sąd stwierdza, że skarga nie została oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia postępowania. Powołane w skardze okoliczności nie spełniają wymogów określonych przywołanymi wyżej przepisami uzasadniającymi wznowienie postępowania (art. 271-274 p.p.s.a.), skarżący wskazał podstawy wznowienia sformułowane w art. 145 § 1 k.p.a Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, na które jako podstawę wznowienia powołuje się skarżący, dotyczą wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją organu administracji publicznej i nie mają zastosowania w sprawie o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.
Ponadto skarżący nie wskazał żadnych okoliczności uprawdopodabniających to, że zachował termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (art. 279 p.p.s.a. w zw. z art. 280 § 2 p.p.s.a.).
W konsekwencji należało stwierdzić, że ponieważ z treści skargi o wznowienie postępowania oraz z pisma skarżącego z 4 kwietnia 2024 r. nie sposób było wywieść, aby skarga ta oparta została na którejkolwiek z ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowego, to strona nie dochowała warunków formalnych dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania, a tego rodzaju braki skutkują koniecznością jej odrzucenia.
Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 280 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.