Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. Dyrektor Izby Celnej w W. znak: [...] orzekł o pozostawieniu bez rozpatrzenia odwołania z dnia [...] listopada 2010 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. nr [...] z dnia [...] października 2010 r.
W piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) B. L. (dalej: "skarżąca") zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Wskazała, iż ww. postanowienie zostało pokwitowane i odebrane przez jej męża (R. L.), który nie przekazał jej przedmiotowej korespondencji niezwłocznie, lecz uczynił to dopiero [...] lutego 2015 r. Skarżąca podniosła, iż zwłoka w przekazaniu korespondencji była spowodowana przemęczeniem związanym z nadmiarem obowiązków zawodowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a") sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Nie ulega zatem wątpliwości, że aby skutecznie rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu konieczne jest jednoznaczne stwierdzenie, że do uchybienia terminu doszło.
Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] stycznia 2015 r. Jego odbiór pokwitował K. W., który podjął się oddani pisma adresatowi (k. 78 akt administracyjnych). Skargę (obarczoną brakiem formalnym tj. brakiem podpisu) na powyższe postanowienie skarżąca nadał w urzędzie pocztowym dnia [...] lutego 2015 r. (k. 4 akt sądowych), a więc z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., który upływał [...] lutego 2015 r.
W ocenie Sądu, ponieważ skarżąca w ogóle nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. znak: [...], to jej wniosek o przywrócenie terminu należało uznać za niedopuszczalny.
Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 88 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.