Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2009 r. [...] S.A. z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie sprzeciwu do zamiaru wykonania robót budowlanych. W imieniu skarżącej skargę podpisał radca prawny G. F., nie załączając pełnomocnictwa. Jednocześnie uiszczono wpis od przedmiotowej skargi.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. zobowiązano pełnomocnika do złożenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej oraz złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
W dniu [...] kwietnia 2009 r. pełnomocnik złożył kopię pełnomocnictwa załączając także kopię odpisu pełnego z rejestru przedsiębiorców (stan na dzień [...] lipca 2007 r.).
Z pełnomocnictwa tego wynika, że działający jako prezes zarządu skarżącej spółki P. P. udzielił w dniu [...] lipca 2004 r. radcy prawnemu G. F. pełnomocnictwa do reprezentowania spółki w postępowaniu administracyjnym oraz postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei z dołączonego odpisu KRS wynika, że prezesem zarządu skarżącej spółki jest T. H., natomiast P. P. figuruje w Dziale 2 poz. 5 jako prezes.
W związku z tym, że nadesłane pełnomocnictwo nie zostało podpisane zgodnie ze sposobem reprezentacji spółki (prezes zarządu jednoosobowo, pozostali członkowie zarządu bądź dwóch łącznie, bądź jeden łącznie z prokurentem) pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. wezwano skarżącą do podpisania skargi bądź nadesłania odpisu skargi podpisanego zgodnie ze sposobem reprezentacji spółki w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia.
W zakreślonym terminie działający w imieniu skarżącej radca prawny G. F. złożył pismo, w którym oświadczył, że udzielone mu w dniu [...] lipca 2004 r. pełnomocnictwo przez prezesa zarządu – P. P. nie zostało odwołane i nie wygasło, a ponadto że ten właśnie prezes zarządu, wpisany do KRS wpisem z [...] lutego 2002 r. nie został wykreślony, co najmniej do [...] marca 2007 r., mógł reprezentować spółkę jednoosobowo.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwana p.p.s.a.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, zaś na podstawie § 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej.
Na mocy art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza dodatkowo przepis art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo, jeśli przedtem go nie złożył.
Wykazanie umocowania osoby podpisującej i składającej skargę stanowi warunek konieczny przyjęcia, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu skarżącej.
W niniejszej sprawie skarżącą jest [...] S.A. w P., do reprezentowania której (jak wynika z przedłożonego odpisu KRS) upoważniony jest prezes zarządu jednoosobowo, pozostali członkowie zarządu bądź dwóch łącznie, bądź jeden łącznie z prokurentem. Ze złożonego odpisu KRS w żaden sposób nie wynika, aby prezesem zarządu był P. P. (nie jest nawet członkiem zarządu), który udzielił pełnomocnictwa procesowego radcy prawnemu.
Z tych względów po uprzednim wezwaniu radcy prawnego do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej podpisanego zgodnie ze sposobem reprezentacji, zobowiązano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia.
Jakkolwiek w zakreślonym terminie wpłynęło do Sądu pismo podpisane przez radcę prawnego G. F., to nie stanowiło ono uzupełnienia braku formalnego skargi, co zgodnie z art. 53 § 1 pkt 3 p.p.s.a obliguje Sąd do odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a