Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 17 maja 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach).
W dniu 2 lipca 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) G. P. złożyła za pośrednictwem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa adresowany do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a ponadto równocześnie z wnioskiem powinien dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Niedopuszczalne jest bowiem merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (post. NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/05, niepubl.).
Rozpatrując wniosek skarżącej o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w pierwszej kolejności badał, czy w świetle podnoszonych przez skarżącą okoliczności, przedmiotowy wniosek został wniesiony w terminie. Jakkolwiek skarżąca nie wskazała wprost na zachowanie terminu do złożenia wniosku, to z jego treści wynika, że termin ten należy liczyć od daty doręczenia postanowienia z dnia 30 kwietnia 2010 r. o odrzuceniu skargi, bowiem z jego treści skarżąca dowiedziała się, że jej skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Z akt sprawy wynika, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 17 maja 2010 r., zatem od tej daty rozpoczął bieg siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a i upłynął on w dniu 24 maja 2010 r. Tymczasem skarżąca przedmiotowy wniosek złożyła w dniu [...] lipca 2010 r. tj. po upływie terminu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu w niedopełnieniu czynności.
Z wyżej wymienionych względów wniosek skarżącej jako spóźniony podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a