Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi W. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata podając, że od lat z żoną pozostaje w separacji, a jedynym majątkiem jest stanowiący współwłasność dom – [...] m², gospodarstwo rolne – [...] ha, budynki rolnicze oraz sprzęt niezbędny do jego prowadzenia.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wskazać jednocześnie należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych tj. osób ubogich, bezrobotnych czy samotnych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności.
Z treści złożonego wniosku wynika, że skarżący posiada gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha, które według oświadczenia nie przynosi żadnych dochodów. Takie twierdzenie wnioskodawcy jest gołosłowne bowiem nie wskazał on żadnych obiektywnych przyczyn, dla których stanowiące główne źródło utrzymania, stosunkowo duże gospodarstwo, wyposażone w niezbędny sprzęt rolniczy miałoby nie przynosić dochodów. W oczywistej sprzeczności z tym twierdzeniem pozostaje oświadczenie skarżącego, że ponosi on wydatki na to gospodarstwo oraz samodzielnie opłaca wszelkie koszty związane z jego utrzymaniem.
W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie wykazał w sposób przekonujący, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z uwagi na powyższe na podstawie powołanych przepisów oraz art. art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.