Uzasadnienie
Pismem z 2 marca 2023 r. M. K. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie niepodpisaną skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 stycznia 2023 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budowy budynku mieszkalnego.
Pismem z 17 marca 2023 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 kwietnia 2023 r., skarżący został wezwany, pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia baków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego.
W wezwaniu wskazano, że chodzi o podpisanie skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 stycznia 2023 r. Nr [...].
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w zakreślonym terminie nadesłał pismo z 2 marca 2023 r. zatytułowane "skarga", którego treść nie odpowiada treści pierwotnie nadesłanej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia przez skarżącego w terminie braków formalnych. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl natomiast art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
W rozpoznawanej sprawie niepodpisana skarga z 2 marca 2023 r. wniesiona została na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 stycznia 2023 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie budowy budynku mieszkalnego.
Wobec powyższego skarżący na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 kwietnia 2023 r. został wezwany do podpisania skargi lub nadesłania odpisu skargi własnoręcznie podpisanego. W wezwaniu wyraźnie wskazano, że chodzi o podpisanie skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 stycznia 2023 r. Nr [...] (k. 7 akt sądowych).
W tym miejscu należy zauważyć, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 407/08 oraz M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, Komentarz do art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 249).
W ustawowym terminie skarżący nadesłał odpis podpisanej skargi jednakże nie odpowiada on treści pierwotnej skargi wniesionej do Sądu 2 marca 2023 r. Przede wszystkim nadesłane pismo zostało zatytułowane "Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od decyzji nr [...] Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...]", a więc stanowi skargę na zupełnie inne rozstrzygnięcie niż to, które zostało wskazane w pierwotnej skardze. Przedmiotowe posiada również zmienione zarzuty skargi oraz odmienne od oryginału wnioski procesowe. Oryginalna skarga zawiera dwa zarzuty, które nie zostały uzasadnione, natomiast nadesłane pismo zawiera cztery sformułowane zarzuty, które zostały rozwinięte w uzasadnieniu Również treść zarzutów została zmodyfikowana.
W nadesłanym piśmie zostały sformułowane wnioski procesowe o uchylenie decyzji obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, gdy tymczasem w oryginale skargi ograniczono się do wniesienia o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Powyższe, w ocenie Sądu, pozwala na stwierdzenie, że pismo z 2 marca 2023 r., nadesłane przez skarżącego na wezwanie, nie może zostać potraktowane jako odpis skargi w rozumieniu art. 47 § 1 i § 2 p.p.s.a. Jest to bowiem zupełnie nowe pismo - nowa skarga, które nie odpowiada treści oryginału skargi z 2 marca 2023 r.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka sądowa, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci podpisu pod skargą, została doręczone na adres wskazany w skardze 20 kwietnia 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 17 akt sądowych), a zatem siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu upłynął 27 kwietnia 2023 r. Pismo z 2 marca 2023 r., jak zostało wskazane wyżej, nie jest odpisem złożonej pierwotnie skargi 2 marca 2023 r., albowiem wskazuje inny przedmiot zaskarżenia i ma inną treść. Należało więc przyjąć, że skarżący w istocie nadesłał inne pismo, aniżeli to, do którego był wzywany. Tym samym nie można uznać, że skarżący prawidłowo wykonał wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ pomimo upływu siedmiodniowego ustawowego terminu nie podpisał skargi wniesionej 2 marca 2023 r., ani nie nadesłał odpisu skargi własnoręcznie podpisanego.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Natomiast o zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. (punkt 2 postanowienia).