Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2015 r. Z. S.(dalej: "skarżący") wniósł skargę na postanowienie [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. (dalej: "organ") z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: l.dz. [...] w przedmiocie wydania opinii o osobie wpisanej na listę kwalifikowanych pracowników ochrony.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wyjaśnił, iż skorzystał z trybu autokontroli wskazanego w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") i postanowieniem uchylił własne postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w C.. Dlatego też organ stwierdził, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe, stąd jego wniosek o umorzenie uznać można za zasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W przedmiotowej sprawie po wniesieniu skargi organ wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...] oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w C. znak: [...], jednocześnie stwierdzając, że Z. S. jako pracownik ochrony ma nienaganną opinię (por. postanowienie organu z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] k. 153 akt administracyjnych). W związku z powyższym organ uwzględnił tym samym w całości żądanie skargi. Wobec powyższego dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w rozpatrywanej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie (poza wypadkami wskazanymi w pkt 1 i 2 powołanego artykułu) z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a, postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach sądowych w kwocie 240 zł obejmujących koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł Sąd orzekł na podstawie art. 209, art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) - pkt 2 sentencji postanowienia.