Uzasadnienie
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy A. G. podała, że z tytułu umowy o dzieło uzyskuje dochód w wysokości [...] zł, który uzależniony jest od ilości przepracowanych w miesiącu dni. W związku z tym, że studiuje zaocznie sama ponosi koszty utrzymania, na które składają się: opłata za studia – [...] zł, wynajem pokoju – [...] zł, bilet miesięczny – [...] zł, wyżywienie – [...] zł, telefon – [...] zł.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Z kolei z art. 245 § 3 p.p.s.a wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przedmiotowy wniosek dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Warunkiem przyznania stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, jest wykazanie przez nią, że istotnie znajduje się w sytuacji uzasadniającej skorzystanie z tej instytucji (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Stanowi ona bowiem pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą ponieść kosztów ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Jedyną zatem przesłanką decydującą o pozytywnym rozpoznaniu wniosku w przedmiocie prawa pomocy jest ustalona sytuacja materialna strony, a nie stopień skomplikowania sprawy, czy też nieznajomość przez stronę przepisów prawa.
Z podanych we wniosku informacji nie wynika, aby skarżąca znajdowała się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy. Posiada ona bowiem dochód, którego wysokość według oświadczenia uzależniona jest od ilości przepracowanych w miesiącu dni, co oznacza, że skarżąca sama decyduje jak kształtują się jej dochody. Natomiast wskazane wydatki (w żaden sposób zresztą nie udokumentowane) nie przesądzają o trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przerzucenie kosztów ustanowienia w sprawie pełnomocnika na Skarb Państwa tj. pozostałych podatników. Wydatki takie (opłaty za studia, czy też składki na ubezpieczenie społeczne) nie korzystają z pierwszeństwa przed obowiązkiem ponoszenia kosztów związanych z własnym udziałem skarżącej w sprawie wywołanej wniesieniem skargi.
Z wymienionych wyżej względów na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a postanowiono jak w sentencji.