Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 u.p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] wydana przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego jako organ I instancji. Decyzja ta została prawidłowo doręczona K. K. (dalej: "skarżący") [...] września 2012 r. oraz zawierał prawidłowe pouczenie o przysługującym mu prawie do wniesienia odwołania. Skarżący wniósł odwołanie od wskazanej decyzji do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, który stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wprawdzie skarżący wyczerpał tok instancji, lecz nie wniósł skargi na postanowienie GITD z dnia [...] października 2012 r., lecz wniósł skargę do Sądu na decyzję organu I instancji. Z treści skargi nie wynika, by skarżący nie zgadzał się z tym postanowieniem. Wniesienie skargi na decyzję organu I instancji po rozpoznaniu odwołania od tej decyzji przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego i stwierdzenie, że nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest niedopuszczalne. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie jest bowiem tożsame z wyczerpaniem środków zaskarżenia.
Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.